η φτώχεια της ευημερίας μας

Θυμάμαι τη δεκαετία του 1970 παιδί τότε η ζωή κυλούσε σε άλλους ρυθμούς.Αυτοκίνητο για να δεις έπρεπε να περάσει πολύ ώρα,κάτι λαμαρίνες της κακιάς ώρας με έναν εκκωφαντικό θόρυβο πρωτόγνωρο.Αντίθετα υπήρχαν κάποια οχήματα με τρείς ρόδες,τα γνωστά τρίκυκλα με το φοβερό κουβούκλιο και έναν οδηγό μέσα όλο καμάρι να οδηγεί τη θεσπέσια τζάγκουαρ με το σπαστικό τσιριχτό ήχο να τρυπάει τα αυτιά όσο πλησίαζε.Επίσης μπορούσες να απολαύσεις ντάλα καλοκαίρι ένα άλογο να σέρνει το κάρο και να διασχίζει νωχελικά το τσιμεντένιο άδειο δρόμο,φορτωμένο με άχυρα.Λιγοστοί οι άνθρωποι εκεί,από τη γιορτή του αγίου Κωνσταντίνου και μετά λες και ήμασταν όλοι συνενοημένοι φεύγαμε για το κάμπο.Από νωρίς το πρωί ως το ηλιοβασίλεμα κανείς στο χωριό,η ζωή μετακόμιζε στο κάμπο,μέσα στα χωράφια,κάτω από τις λεμονιές,τις μουσμουλιές,και τα λιόδεντρα.Ο ήλιος να καίει όσο δεν υπήρχε σκιά,αλλά θυμάμαι φτιάχναμε με μεράκι κάτι κατασκευές αποτελεσματικές με φτέρες.Μπαράκες τις λέγαμε,μέσα στη βαθειά σκιά τους αλλά και έξω στις σκιές των δέντρων, η ζωή και το παιχνίδι έπαιρνε μορφή,καθώς οι γονείς έπαιρναν τον μεσημεριανό τους ύπνο,εμείς τα κουτσούβελα χαζολογούσαμε και τους χαλούσαμε την ησυχία.Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ποτέ δεν κινδυνέψαμε,σχεδόν πάντα ξυπόλητα μέσα στα χόρτα,παρ΄ότι πάντα είχα ένα έμφυτο φόβο μην πάω..από φίδι.Σκαρφαλώναμε σαν τους πιθήκους πάνω στις συκιές,και σαν τα πουλιά δεν αφήναμε σύκο γινωμένο να μην του δώσουμε να καταλάβει.Η τουαλέττα μας είχε στην άκρη κάτι θεόρατες καλαμιέςκαι βάτα, και πάνω απ’ το κεφάλι ένας λαμπρός ήλιος να μας χαμογελάει.Το τι συνέβαινε στο κόσμο σχεδόν κανείς δεν ήξερε,ή ήταν υπόθεση των μεγάλων που δεν αφορούσε εμάς.Θυμάμαι υπήρχαν κάτι τετράγωνα ραδιόφωνα που οι περιπλανώμενοι τσιγγάνοι στα πουλούσαν κοψωχρονιά,παρ΄όλα αυτά έκαναν καλά τη δουλειά τους και ήταν σχεδόν το μόνο ενημερωτικό μέσο,το μόνο παράθυρο στο κόσμο,εκτός κάτι εφημερίδων τέσσερα στρέμματα,η οποία μετά τη μελέτη η μοίρα της ήταν να γίνει προσάναμμα ή να τυλίξει αυγά για να τα στείλει η μάνα στην Αθήνα…Σήμερα οι μεγάλοι…παραμεγάλωσαν,γίναν γέροι,πολλοί απ’ αυτούς αποδήμησαν,ο κάμπος τους πέφτει για τα πόδια τους υπερπέραν,μα και ο κάμπος έγινε αγνώριστος,παντού εκείνα τα γνωστά βάτα,εκείνες οι ατέλιωτες καλαμιές να έχουν απλωθεί,και τα πεντακάθαρα χιλιοπατημένα  μονοπάτια των παιδικών χρόνων γίναν αδιάβατα..Οι πατεράδες μας περνούν ατέλιωτες ώρες στο άλλο παράθυρο του κόσμου,την τηλεόραση,χαζεύουν εκείνα τα ξυπόλητα πιτσιρίκια πως μεταλλάχτηκαν και κυκλοφορούν με ΒΜW και αέρα μεγιστάνα να κορδώνονται με συντροφιά μια ξανθιά Ουκρανέζα στις παραλίες και στα νυχτερινά κέντρα της ξέφρενης ζωής της euroland.

Bob Dylan

Blowin’ In the Wind

How many roads must a man walk down
Before you call him a man?
Yes, ‘n’ how many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand?
Yes, ‘n’ how many times must the cannon balls fly
Before they’re forever banned?
The answer, my friend, is blowin’ in the wind,
The answer is blowin’ in the wind.

How many times must a man look up
Before he can see the sky?
Yes, ‘n’ how many ears must one man have
Before he can hear people cry?
Yes, ‘n’ how many deaths will it take till he knows
That too many people have died?
The answer, my friend, is blowin’ in the wind,
The answer is blowin’ in the wind.

How many years can a mountain exist
Before it’s washed to the sea?
Yes, ‘n’ how many years can some people exist
Before they’re allowed to be free?
Yes, ‘n’ how many times can a man turn his head,
Pretending he just doesn’t see?
The answer, my friend, is blowin’ in the wind,
The answer is blowin’ in the wind.

άρχισαν τα όργανα

Άρχισαν τα όργανα με τη συμπεριφορά των Σκοπιανών.Έχουμε να δούμε πολλά ακόμη,αμερικανοτραφείς νέοι πολιτικοί της χώρας των Σκοπίων σκαλίζουν θέματα που υποτίθεται ότι έχουν τελειώσει,έχουμε βάλει τελεία και πάμε παρακάτω.http://www.vlada.mk/english/News/July2008/ei14-7-2008.htmΤίποτα δε γίνεται τυχαία,ένα κρατίδιο με τόσα προβλήματα,με ανοιχτές πληγές και εύθραυστη οικονομία και κοινωνική συνοχή δεν δημιουργεί προβλήματα αφ΄εαυτού.Δε δημιουργεί προβλήματα με τους γείτονές του άνευ λόγου και χωρίς τις πλάτες και τη συνδρομή ξένων παραγόντων.Και είναι βέβαιο ότι η αναμόχλευση θεμάτων που υποτίθεται θα πρέπει να μην αγγίζονται επειδή δημιουργούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις,θα μας πάνε πολύ μακριά και πολύ πίσω.Δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται,Σλαβομακεδόνες,άνθρωποι που έχουν αμφίβολη εθνική συνείδηση,είτε είναι Έλληνες εκσλαβισμένοι,είτε είναι Βούλγαροι-γιατί  ουσιαστικά τέτοιοι είναι-δημιουργούν ξανά προβλήματα στη Μακεδονία μας.Γνωρίζουμε ότι στα Οθωμανικά χρόνια η Μακεδονία ήταν ένας χώρος που κατοικούσε πανσπερμία εθνών,υπήρχε το Ελληνικό στοιχείο,υπηρχε το σλαβικό,υπήρχε και το μουσουλμανικό στοιχείο, όπως και μεγάλος αριθμός εβραικού στοιχείου κυρίως στη Θεσσαλονίκη.Αυτό δε σημαίνει ότι η Μακεδονία έπαψε να είναι Ελληνική,ή έχασε τον Ελληνικό της χαρακτήρα,ή οι Μακεδόνες ανήκουν στο σλαβικό γλωσσικό κορμό.Γνωρίζει ο κόσμος ότι οι Σλάβοι κατέβηκαν τον 7ο και 8ο αιώνα από βορρά και σε αυτούς τους χώρους συμπεριλαμβανομένης και της Θρακικής γης κατοικούσαν Έλληνες,εξελληνισμένοι Θράκες και Ιλλύριοι απόγονοι αυτών λέγεται ότι είναι οι Αλβανικοί πληθυσμοί.Από που κι ως που ξεφύτρωσαν λοιπόν οι Σκοπιανοί και από που αντλούν το δικαίωμα να οικοιοποιούνται μια γεωγραφική περιοχή καθαρά Ελληνική και ας αφήσουν τα δήθεν οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες.Χωρίς τα χαλκεία παραχάραξης της ιστορίας,τα πληρωμένα ιδρύματα,χωρίς τις ανομολόγητες και αίσχιστες πλάτες που έχουν και τους συνδράμουν δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα μόνοι τους.Οι εχθροί του Ελληνισμού μεθοδευμένα προκαλούν αναιδέστατα,πίσω από κλειστές κουρτίνες μεθοδεύουν και στοχεύουν αθλιότητες,διαστρεβλώνουν την ιστορική αλήθεια διεστραμμένοι εγκέφαλοι.Και να πω και μια αλήθεια,δεν πιστεύω ότι οι Σκοπιανοί θα κάνουν πίσω,θα επιμένουν,θα δημιουργούν προβλήματα πάντα με τις πλάτες των διεστραμμένων εγκεφάλων εχθρών της Ελλάδας και είναι γνωστοί ποιοί είναι,και δυστυχώς αποκτήσαμε ή μάλλον μας πρόσθεσαν οι κύριοι”διαίρει και βασίλευε”επιπλέον ένα αγκάθι στα πλευρά μας.Αν η Ευρώπη γρήγορα δεν αφυπνιστεί και δεν αντιληφθεί τι προετοιμάζουν κάποιοι και τι σκαλίζουν,αν δεν προωθήσει με νύχια και με δόντια την Ευρωπαική ολοκλήρωση πολλά δεινά μας περιμένουν.Εγώ πιστεύω ότι έτσι που πάνε τα πράγματα εμείς αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να είμαστε μια γροθιά,να μην δεχτούμε καν όρο με την ονομασία Μακεδονία,και να επιμείνουμε στον σωστό ιστορικά όρο που προσεγγίζει κάπως την πραγματικότητα για αυτό το κράτος,Σλαβομακεδονία χωρίς διαχωρισμό της λέξης,ή Βαρντάρσκα,ό,τιδήποτε άλλο δεν πρέπει να το αποδεχτούμε.

Καζαντζίδης

κάποιες σκληρές αλήθειες

                                                                                                   Αν δε το ξέρει κανείς είναι καιρός να το μάθει.Λένε και έτσι νομίζουμε ότι οι ΗΠΑ είναι υπερδύναμη.Δεν είναι απλώς ισχυρή,έχει τεράστια αποθέματα ισχύος,κυρίως στρατιωτικά.Ξοδεύει για τις στρατιωτικές της ανάγκες ασύληπτα ποσά,και κάτω από τέτοιες συνθήκες θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι αυτός ο λαός προστατεύεται και έχει ένα επίπεδο ζωής.Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι,υπάρχουν παράγοντες που θολώνουν τα νερά,όπως αυτό συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες.Οι πολιτικοί,αλλά και επιχειρηματίες,ακόμα και θρησκευτικοί ηγέτες θα περίμενε κάποιος και είναι αυτονόητο να προασπίζουν τη χώρα τους πάνω απ’ όλα.Στη πραγματικότητα δε συμβαίνει πάντα,η ιστορία είναι γεμάτη από δοσίλογους,προδότες,απάτριδες.Η ιστορία των Ελλήνων  ας πούμε έχει σελίδες ολόκληρες να περιγράψει ανθρώπους τέτοιους.Αν αυτό το δούμε με καθαρή ματιά στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού θα διαπιστώσει κάποιος τη θλιβερή αυτή εικόνα μια τέτοιας χώρας.Εκατομμύρια ανθρώπων από κάθε σημείο της γης κατά καιρούς αποφάσισαν να χτίσουν τα όνειρά τους σε ένα ξένο και πολλά υποσχόμενο τόπο,εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες και μετανάστευσαν,δημιούργησαν μια χώρα από το μηδέν,θαυμαστή από όλους μας,και θα περίμενε κανείς να είναι χώρα ”υπόδειγμα”,να δίνει έμφαση στη δημοκρατία,το διάλογο,στις πανανθρώπινες αξίες.Το δυστύχημα είναι ότι ξεκίνησε με καλές και λαμπρές προυποθέσεις,και σήμερα είναι παράδειγμα προς αποφυγήν.Η διαφθορά που υπάρχει σε όλες τις χώρες,-και πως θα γινόταν να μην υπάρχει είναι μέσα στη φύση και τέτοιων ανθρώπων-,εκεί άγγιξε το ζενίθ και ας έχουν οργανισμούς και υποδομές να διαβάλουν άλλους.Αυτή η χώρα μολύνθηκε από κάτι που θα την παρασύρει στον όλεθρο,στη καταστροφή και τη διάλυση.Δεν είμαι από αυτούς που είναι εναντίον του Ισραήλ,ίσα ίσα πρέπει να υποστηριχθεί πάση θυσία και να προστατευτεί αυτό το κράτος της μέσης ανατολής.Έχει δικαίωμα ασυζητητί να υπάρχει,και ο λαός αυτός να χαίρεται τα έργα ειρήνης του τόπου του.Εγώ έχω ενδοιασμούς για  αλλά,ειδικές σχέσεις που δεν βοηθούν στη παγκόσμια ειρήνη,και μια από αυτές είναι και οι σχέσεις της Αμερικάνικης συμπολιτείας με οργανώσεις ξένες προς το όραμα του λαού της,και πιστεύω ότι το Ισραηλινό λόμπυ της Αμερικής αυτή τη χώρα θα την συντρίψει στο τέλος με τις επιλογές του.Το ΑΙΡΑC http://www.aipac.org/είναι το μεγαλύτερο εβραικό λόμπυ,έχει βάση την Ουάσιγκτον,γραφεία σε κάθε σημείο της χώρας αυτής με χιλιάδες μέλη.Προωθεί μέσα από εβραικές οργανώσεις την υπόθεση Ισραήλ,χρηματοδοτούν οικονομικοί κολοσσοί εβραικών συμφερόντων κάθε χώρο,πρόσωπο ή ίδρυμα που δυναμώνει και στηρίζει το κράτος του Ισραήλ πολλές φορές αντίθετα των συμφερόντων του αμερικανικού έθνους.Και είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτό συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες που το εβραικό κεφάλαιο ελέγχει κυβερνήσεις.Πραγματικά είναι παντοδύναμο,επιχειρήσεις αμερικανοεβραικές ελέγχουν και χρηματοδοτούν όπου και όσο μπορούν να επιρεάσουν και να διαμορφώσουν πολιτικές υπέρ του Ισραήλ ή συμφερόντων μεγάλων εταιριών που συναλλάσονται ανά το κόσμο.Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι αυτή την ισχυρή χώρα,την υπερδύναμη του σύγχρονου κόσμου μας την ελέγχει ουσιαστικά το Ισραήλ,είναι σχεδόν υποταγμένη στις πολιτικές του Ισραήλ και των πανίσχυρων πολυεθνικών που έχουν εβραικά σε μεγάλο ποσοστό συμφέροντα,σε τελική ανάλυση μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι σήμερα η ”υπερδύναμη” είναι το Ισραήλ και όχι η μεγάλη εκείνη χώρα που έχτισαν με κόπο εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες Ευρωπαίοι,αλλά και Ασιάτες,και Αφρικανοί,σε περασμένες εποχές. http://www.sott.net/signs/editorials/signs_TheChomskyBlankfortPolemic.php .

απόλαυση!

μια αίσθηση δροσιάς στη κάψα του καλοκαιριού!

2012: The Year The Internet Ends?

                                       Αρκετές φορές εντυπωσιάζομαι πόσο τυχερός είναι ο σημερινός άνθρωπος από το πλήθος των γνώσεων που μπορεί σήμερα να έχει αν πραγματικά το επιδιώξει.Άλλες εποχές ήταν πολύ δύσκολο να γνωρίσει καινούργια πράγματα,νέες γνώσεις,να μάθει,να ενημερωθεί.Ειδικά το διαδίκτυο παρέχει τα πάντα,με ένα απλό πάτημα του κουμπιού έχεις ανοίξει ένα παράθυρο στη γνώση,μια πύλη ανοιχτή του κόσμου.Μπορεί κάποιος να ενημερωθεί από πρώτο χέρι,πολύ πριν οι ειδήσεις τυπωθούν στο κλασσικό χαρτί,τα έντυπα εφημερίδων.Πραγματικά είναι εντυπωσιακό,και ταυτόχρονα μου δημιουργεί προβληματισμό και θα πω γιατί.Υπάρχουν κολοσσοί ενημέρωσης,υπάρχουν εκδοτικά κέντρα ενημέρωσης,τηλεοπτικά κέντρα ενημέρωσης,με τεράστια συμφέροντα.Και αναρωτιέμαι εύλογα,θα ανεχτούν για πολύ τούτο το μεγάλο μπούμ ελεύθερης ενημέρωσης,ελεύθερης πρόσβασης στη γνώση?Θα δεχτούν έτσι απλά κάποια συμφέροντα να υπάρχει ελευθερία πρόσβασης χωρίς-και αυτό είναι το σημαντικό-έλεγχο,χωρίς κατευθυνόμενη ενημέρωση,χωρίς να ελέγχεται από κάποια κέντρα που θα θελήσουν να καθοδηγούν όπως αυτά θεωρούν τα εκατομμύρια χρηστών του διαδικτύου?Είναι γεγονός ότι το διαδίκτυο και τα εκατομμύρια blogs έχουν δώσει μια πρωτοφανή ώθηση στην ενημέρωση,στην επικοινωνία των ανθρώπων ανά το κόσμο,και το βασικό,ώθηση στη δημοκρατία.Μεγάλο πράγμα να εκφράζεται ο πολίτης του κόσμου,μεγάλο άλμα της δημοκρατίας,τεράστια καινοτομία.Θα πει κάποιος χμ..ναι,δημοκρατία του καναπέ,αναβίωση της άμεσης δημοκρατίας της κλασσικής Αθήνας από το καναπέ…Είναι και αυτό ένα ζήτημα,εμένα όμως μου αρέσει,μπορώ να εκφραστώ πέραν της ψήφου κάθε τέσσερα χρόνια,μιας ψήφου βέβαια που γράφεται στα παλαιώτερα των υποδημάτων αυτών ή των περισσοτέρων που πηγαινοέρχονται στο ναό της δημοκρατίας μας,και με αυτό το τρόπο,μιας και η δημοκρατία,αυτή η δημοκρατία που υποτίθεται ότι έχουμε δε μου δίνει το δικαίωμα να εκφραστώ διαφορετικά.Νομίζω ότι αυτή η άνοιξη της ενημέρωσης,αυτό το μεγάλο άλμα της δημοκρατίας και της προόδου δεν θα μείνει αλώβητο από συμφέροντα.Πολύ σύντομα θα αλλάξει…

σοφία Σειράχ

Στο σπίτι σου μη βάζεις όποιον να’ ναι,γιατί ο άνθρωπος ο δολερός στήνει πολλές παγίδες.Σαν πέρδικα που σε κλουβί τη βάζουνε για κράχτη,έτσι είναι ο άνθρωπος ο υπεροπτικός,και σαν κατάσκοπος παραφυλάει ποιός θα πέσει.Τα καλά σαν κακά παρουσιάζοντας,στήνει παγίδες,και για τα πράγματα τα πιό εκλεκτά κάτι θα βρει να πει.Από μια σπίθα της φωτιάς μεγάλη ανάβει ανθρακιά,κι ο αμαρτωλός για ένα πράγμα ενδιαφέρεται,αίμα να χύσει.Φυλάξου από τον άνθρωπο το μοχθηρό,γιατί κάκά πράγματα μηχανεύεται,μη τύχει και για πάντα σε στιγματίσει.Βάλε ένα ξένο στο σπίτι σου και θα σε αναστατώσει,κι από τους δικούς σου τους ανθρώπους θα σε κάνει να αποξενωθείς.Όταν ευεργετείς,γνώριζε ποιον συντρέχεις,και τότε θα σε ευγνωμονούν για τις ευεργεσίες σου.Κάνε καλό στον ευσεβή και θά’βρεις ανταπόδοση,αν όχι από τον ίδιο,δίχως άλλο από τον ύψιστο.Δεν έχει αγαθά όποιος να πράττει το κακό επιμένει κι όποιος ελεημοσύνη δε δίνει απλόχερα..Δώσε στον ευσεβή,μα τον αμαρτωλό μη τον βοηθήσεις.Τον ταπεινό ευεργέτησε,στον ασεβή μη δώσεις.Αρνήσου του και το ψωμί,μη του δώσεις,για να μη γίνει έτσι από σένα δυνατότερος.Θα σε πληρώσει με διπλάσιο κακό για όλα τα καλά που εσύ θα του ΄χεις κάνει.Ακόμη και ο ύψιστος δε θέλει τους αμαρτωλούς,και τιμωρία στους ασεβείς θα ανταποδώσει.Δώσε στον καλό άνθρωπο,μα τον αμαρτωλό μην τον βοηθήσεις.

ο Χριστός είναι η ελπίδα μας

Ο θεός υπάρχει και είμαι βέβαιος όσο τίποτε άλλο σε αυτό το κόσμο,τόσο βέβαιος που καθημερινά αποδεικνύεται στη ζωή μου.Δεν μιλώ για το κόσμο γύρω μου,όλα όσα υπάρχουν γύρω μου,όλα όσα βλέπω και αγγίζω,και αυτά τον αποδεικνύουν περίτρανα,και υποδηλώνουν την αέναη παρουσία του.Μιλάω για μένα,που καθημερινά σηκώνω σταυρό,έναν σταυρό βαρύ κι ασήκωτο,τέτοιον σαν αυτόν που κουβαλούσε στο δρόμο του μαρτυρίου του ο Χριστός.Αυτόν κοιτάζω καθημερινά,από αυτόν εμπνέομαι,όχι γιατί δεν έχω κάτι άλλο να κάνω,αλλά γιατί μου είπε να τον ακολουθήσω,και να μιμηθώ τα βήματά του.Εγώ ο ανάξιος και πανάθλιος τον ατίμασα,παρ΄ότι είδα νωρίς την παρουσία του στη ζωή μου.Με κάλεσε να μείνω και να σταθώ στο βράχο,ώστε τα κύματα να μη με αγγίζουν όταν θα με πλησιάζουν άγρια.Πολλές φορές τον παράκουσα,ικανοποιούσα το θέλημά μου και ό,τι υποδείκνυε η λογική μου.Αυτόν τον είχα βάλει στην άκρη,σε μια γωνίτσα,μόνο στα δύσκολα του ζητούσα τη γνώμη και τη βοήθειά του,και έτσι νόμιζα ότι καλά πηγαίνω.Η ζωή όμως είναι αγώνας,είναι πόλεμος καθημερινός,σώμα με σώμα,αγώνας με νικητή και ηττημένο στο τέλος.Μας το είπε ξεκάθαρα ο Χριστός στην ανεπανάληπτη προσευχή που μας έδωσε,όχι το δικό μας θέλημα,αλλά το δικό του να πράττουμε..Η ζωή δεν είναι απλά ταξίδι αναψυχής και ξανά επιστροφή στη βάση,ο πόλεμος που διεξάγεται δεν είναι μεταξύ ίσων,είμαι ο αδύνατος κρίκος,και χωρίς σύμμαχο είμαι χαμένος από χέρι,αν πιστεύω ότι θα νικήσω με τις δικές μου δυνάμεις.Αυτό που λέω λέγεται με πλήρη συνείδηση,γιατί το αισθάνομαι να έχω ένα διαρκή πόλεμο,με κρατάει σε συνεχή εγρήγορση,και τα όπλα δεν είναι δικά μου.Δοκίμασα να πάρω δικά μου και απέτυχα παταγωδώς,το κακό στο κόσμο είναι πολύ δυνατό,απερίγραπτα κακό,κυβερνάει και συνδιαλλέγεται.Το κακό αυτό χρησιμοποιεί,μεθόδους,και ανθρώπους,όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να το αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις θα χάσει στο τέλος.Πραγματικά χάνει κανείς μόνος του,χάνει γιατί είναι πολύ κάκιστο,έχει πείρα τεράστια,είναι πανούργο,διαστρέφει την αλήθεια με μεγάλη μαεστρία,και κερδίζει πολλούς γιατί είναι εκ των πρωτέρων άνιση μάχη.Χωρίς το Χριστό δυστυχώς είμαστε χαμένοι,χαμένοι σε δρόμους δαιδαλώδεις που δεν οδηγούν πουθενά ή σε αδιέξοδα,χαμένοι όμως και στο τέρμα του ταξιδιού αυτής της ζωής που είναι και το μέγιστο να μην βγούμε ηττημένοι.Όποιος στέκει στη πέτρα Χριστός,ακλόνητος,όσα κύματα κι αν τον χτυπήσουν,όσες φουρτούνες κι αν ζήσει,όσα χτυπήματα κι αν φάει,δεν θα τον αγγίζουν,το βλέμμα πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι σ΄Αυτόν,ήρεμο,γαλήνιο,και με ένα πλατύ χαμόγελο,κι ας μέσα μας πονάμε,κι ας μέσα μας σφαδάζουμε.Είναι η μεγάλη μας δοκιμασία,είναι ο σταυρός ο οποίος μας είπε ο Χριστός να κουβαλήσουμε.Ό,τι και να κάνει ο εχθρός,μάλιστα ο αόρατος εχθρός,μείνε ακλόνητος,μη δειλιάσεις,προσευχήσου κάπου μόνος σου να μην σε δούν οι άλλοι,φώναξέ Του,ζήτησέ Του,ο ίδιος σου το λέει να το κάνεις,το ίδιο έκανε κι εκείνος στο πατέρα του,μόνος του λίγο πρίν το μαρτύριο,και έκλαψε με πολύ πόνο.Πολλά εμπόδια ο εχθρός θα σου φέρει αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις το Χριστό,θα σου αλλάξει τα πέταλα,θα σε ζεματίσει,όπως πείραξε το Χριστό στην έρημο.Μην πτοηθείς,μην πέσεις,μην δειλιάσεις,ο θεός το επιτρέπει να δοκιμαστείς.Ο Χριστός δε θέλει χλιαρούς,δε θέλει ριψάσπιδες,δε θέλει να πατάμε ταυτόχρονα δύο τόπους.Ακολουθείς Αυτόν ή τον άλλον,η επιλογή είναι δική μας χωρίς καταναγκασμό.

χάσαμε το μπούσουλα

Ανακάλυψαν ότι στην Ελλάδα υπάρχει έξαρση της εγκληματικότητας!Επιτέλους ανακαλύψαμε την Αμερική,άλλος κόσμος,η ζωή μας θα αλλάξει εντελώς.Τι φοβερό νέο,μέχρι πρότινος δεν είχαμε απ’αυτό το εξωτικό φρούτο,καιρός να το δοκιμάσουμε κι αυτό.Τι συνέβει άραγε και υπάρχει εγκληματικότητα,από που μας προέκυψε.Μήπως κάποια πράγματα δε λειτουργούν,μήπως υπηρεσίες δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους,μήπως είναι αποσαθρωμένες οι υπηρεσίες του κράτους,μήπως κάποιοι δε κάνουν καλά τη δουλειά τους?Τα πάντα είναι αλυσσίδα,και ένας κρίκος να έχει σπάσει η αλυσσίδα θέλει επισκευή,δεν χρησιμοποιήται.Εδώ πολλοί κρίκοι έχουν σπάσει,και ειδικά εκεί που δένει,δηλαδή η κορυφή έχει πάθει μεγάλη ζημιά.Αν κλέβω γιατί το κάνω,είμαι κλεπτομανής,έτσι μου τη βάρεσε και άρχισα να παλαβώνω και όποιον πάρει ο χάρος κλέβω?Αν το έχω αυτό που πήγα να κλέψω γιατί να πάω να το αρπάξω απ΄τον άλλον,συλλογή θέλω να κάνω από κλοπιμαία?Μήπως δεν του φτάνουν αυτά που έχει επειδή έμαθε ένα τρόπο ζωής και με νύχια και δόντια προσπαθεί να διατηρήσει αυτό το επίπεδο?Κάποιος θα πει έχει,αλλά θέλει περισσότερα.Υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις,αλλά αυτές ποτέ σχεδόν δεν αγγίζονται από τη δικαιοσύνη γιατί τέτοιοι είδους κλέφτες είναι κουστουμαρισμένοι και γραβατωμένοι,κινούν ηνία,έχουν διασυνδέσεις,πληρώνουν αδρά και επιπλέουν σαν τους φελλούς,όχι μόνο επιπλέουν αλλά και διαρρυγνύουν τα ιμμάτιά τους ότι είναι άμεμπτοι.Τι φταίει εδώ,ποιός φταίει,μήπως ο σκύλος του γείτονα?Το ρέστο κλεφτρόνι που ενδεχομένως το έκανε γιατί πείναγε που να βρει τέτοια προσόντα,έτσι και το ανακαλύψουν πάει σούμπιτο εκεί που θα έπρεπε άλλοι στη θέση του να είχαν πάει γιατί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.Βιαστές,κλέφτες,δολοφόνοι,ψυχασθενείς,εκβιαστές,από που προκύπτουν,από το πουθενά,έτσι απλά φυτρώνουν στο χώμα και μεγαλώνουν?Μήπως κάποιος τα ποτίζει και μεγαλώνουν,απλώνουν ρίζα,βγάζουν και παραφυάδες?Και ποιός είναι αυτός ή περισσότεροι που ποτίζουν τούτα τα άνθη,μήπως οι νόμοι δεν εφαρμόζονται,μήπως μεταξύ μας πάψαμε να επικοινωνούμε,μήπως ψυχρανθήκαμε μεταξύ μας και κοιτάμε τη πάρτη μας,μήπως υπάρχει έλλειμμα  κάπου?