Αρχεία Συγγραφέα:

Έλλη Πασπαλά

..Κι αν υπάρχεις κάπου εσύ

σε μια πόλη ή στο νησί,

θα το πιείς το μυστικό μου,

κάποια νύχτα,σαν κρασί..

Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Άνθρωποι,κοράκια,σκουπίδια

Όλα ένα,άνθρωποι κοράκια και σκουπίδια που ανακυκλώνονται.Όλα αυτά στο Ρίο,σε μια αναδυόμενη ισχυρή οικονομία που εκθειάζεται ως μέτρο ανάπτυξης,η Κριστίν Λαγκάρντ μόνο να μη το πληροφορηθεί γιατί θα αναγκαστεί να παίρνει ηρεμιστικά ώστε να κοιμάται τα βράδια ήσυχη.

Κωνσταντινούπολη,πόλη θησαύρισμα

Τα αφιερώματα στη Κωνσταντινούπολη ανήμερα της επετείου της άλωσής της πληθύνουν.Αυτό υποδηλώνει ότι ζει,υπάρχει,αναπνέει ακόμη στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων η ελπίδα και η Πόλη.Μοιάζει σαν όνειρο μακρινό αυτή η πόλη,τώρα ανήκει σε άλλον,την κατέκτησε με το σπαθί του.Πόσα κορμιά έριξε στο χώμα αυτό το σπαθί,πόσες αθώες υπάρξεις και πόσα σώματα τρυπήθηκαν αμετάκλητα!Χιλιάδες σώματα και πολλά ρυάκια αίματος πότισαν το χώμα της.Αν μπορούσε να μιλήσει αυτό το χώμα,αν είχε στόμα ο Βόσπορος να εκφραστεί,αν η Αγιά Σοφιά μπορούσε να εκφέρει λόγο τι θα μας εξιστορούσαν!Πέρασαν πολλά χρόνια από τη μεγάλη σφαγή,οι μνήμες των ανθρώπων λειαίνονται με το χρόνο,ο ερχομός νέων ανθρώπων στα ίδια μέρη αγνοούν,αδιαφορούν,κοιτούν το τώρα και το μέλλον,το μακρινό παρελθόν ανήκει στους ειδήμονες της ιστορίας,δε γίνεται να είναι μέρος της καθημερινότητάς τους.Ποιός Μωάμεθ και ποιός Παλαιολόγος διασταύρωσαν τα ξίφη τους στα τείχη!Αυτά πλέον είναι μισογκρεμισμένα,ατραξιόν για το τουρίστα και εραστή της ιστορίας και της Πόλης.Αυτές οι επάλξεις αν μπορούσαν να μιλήσουν όπως εκφράζεται ο άνθρωπος,θα άρχιζαν από πολύ παλιά,τότε που έδινε εντολή ο Θεοδόσιος να οικοδομηθούν πέτρα-πέτρα.Αυτές οι πέτρες δέχτηκαν πολλά χτυπήματα και πολύ πίεση,είτε από λαξευτή είτε από στίφη βαρβάρων.Αυτά τα τείχη φύλαγαν καλά την πόλη,το τρίγωνο γης μεταξύ Προποντίδας,Βοσπόρου και Κεράτιου άντεξε πάνω από χίλια χρόνια πιέσεων.Θα άντεχε κι άλλο,μέχρι την εποχή μας,αλλά η μπομπάρδα του Ουρβανού και η μαχητικότητα των μαχητών του ισλάμ κατέρριψε το μύθο της απόρθητης πόλης.Ήταν γραφτό η πόλη να τουρκέψει,και τούρκεψε,γιατί οι άνθρωποί της πολύ καιρό πριν διέπραξαν πολλές ανομίες με αποτέλεσμα αλλεπάλληλα λάθη.Που να ήξερε ο Βύζαντας από τα Μέγαρα ότι η πόλη που ίδρυε θα κυριευόταν κάποτε από τα τέκνα της Άγαρ.Δεν γνώριζε ούτε την Άγαρ ούτε τί πρέσβευαν.Εκείνος γοητευμένος από τη περιπέτεια και την αναζήτηση ζωτικού χώρου για τη Πατρίδα του,γνωρίζοντας την εμπορική σημασία του χώρου έκανε τη πόλη του διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίας δούλων,μετάλλων και σιταριού από τις απέραντες στέπες των Σκυθών.Πολύ αργότερα διέκρινε τη σημασία της πόλης ο Ρωμαίος Κωνσταντίνος ο οποίος της έδωσε την ονομασία Νέα Ρώμη,αλλά ο κόσμος την ονόμασε Κωνσταντινούπολη προς τιμήν του.Σίγουρα την έκανε πόλη αντάξια της παλιάς πρωτεύουσας οικοδομώντας πανέμορφα κτήρια.Στη συνέχεια και ως τη μοιραία άλωση στολίστηκε απ΄όλους τους ηγέτες με ό,τι καλύτερο υπήρχε στην εποχή τους,μεταφέροντας απ΄όλα τα σημεία της επικράτειας τις ομορφότερες δημιουργίες.Ώσπου ήλθε η πρώτη άλωση από τους σταυροφόρους,η μοιραία άλωση που δρομολόγησε τη δεύτερη και τελειωτική.Δε βρήκαν και πολλά πράγματα οι Τούρκοι κατά την είσοδό τους μέσα στη πόλη,ήταν πλέον σχεδόν ρημαγμένη.Είχε απογυμνωθεί και λεηλατηθεί από τους Ευρωπαίους δύο αιώνες πριν,ακόμη και ο πληθυσμός της ήταν ελάχιστος.Τρεις μέρες οι μουσουλμάνοι την λεηλατούσαν,και ο ελάχιστος πληθυσμός της τρομαγμένος κυρίως τα γυναικόπαιδα κατέφυγαν στη μεγάλη εκκλησία,την Αγία Σοφία.Εκεί έγινε η μεγάλη σφαγή,τα μάρμαρα του ναού και η Ωραία Πύλη ποτίστηκαν με πολύ αίμα αθώων,χιλιάδες χριστιανοί βρήκαν τραγικό θάνατο και βιασμούς ψυχών και σωμάτων μέσα στον ιερό χώρο.Αν μπορούσαν να μιλήσουν τα μάρμαρα θα έλεγαν πολλά για τα ανομήματα και τις αθλιότητες που έλαβαν χώρα στον ιερό χώρο.Ακόμη και άλογα μόλυναν την ιερότητα του χώρου,οι οπλές των οποίων γλυστρούσαν καθώς βάδιζε η πομπή του Σουλτάνου στα ενδότερα του ναού.Η μόλυνση παρ΄όλα αυτά επήλθε νωρίτερα,με τις συμπροσευχές,τις ψευδενώσεις με την αίρεση της παπικής αλαζονίας,πόρρω απέχουσα από το πνεύμα Χριστού.Η πόλη των αγιασμάτων,η πόλη των αμέτρητων αγίων της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης έπεσε στα χέρια των οπαδών του Μωάμεθ και της πίστης του,η εκκλησία του Χριστού επί της γης στο μαρτύριο,η μεγάλη εκκλησία της του Θεού Σοφίας μετατράπηκε σε τζαμί,ο Χριστός ως Σοφία Θεού ατιμαζόταν στον πλέον επίσημο λατρευτικό χώρο της Βασιλεύουσας.Η Πόλις εάλω φώναζαν οι ρωμιοί,φαινόταν απίστευτο που μια τέτοια πόλη χάθηκε,απορούσαν όλοι πώς επέτρεψε ο Θεός να πέσει σε χέρια αλλοφύλων.Ακόμη και οι Ευρωπαίοι έμειναν άφωνοι στο άκουσμα της πτώσης της,ποτέ μια τέτοια πόλη δε γινόταν να χαθεί.Μπορεί να την λεηλάτησαν καταστρέφοντας τους ανεκτίμητους θησαυρούς της,μπορεί να άρπαξαν το πλούτο της στολίζοντας τους ναούς και τα μουσεία τους οι Ευρωπαίοι,την θεωρούσαν όμως ακόμη κόσμημα και προπύργιο του χριστιανισμού-έστω αιρετικού όπως νόμιζαν στην άγνοιά τους εν πολλοίς μα και με την αλαζονία που τους διέκρινε-γιατί ήταν μια πόλη θησαύρισμα του κόσμου,μια πόλη θρύλος για πάνω από χίλια χρόνια.

Ο κουβάς με τα αυγά

Τι άλλο θα δούμε,στη Κόρινθο να γεννούν οι κότες αυγά και να προορίζονται για αλλού.Έτσι δίνουμε λαβή στη Λαγκάρντ με το καλοσιδερωμένο τραπεζομάντηλο στον ώμο να μένει άγρυπνη από αγωνία όχι για τα Ελληνόπουλα,αλλά για τα παιδιά του Νίγηρα.

Εύα Λαύκα

Από τα χίλια χρώματα δεν είδα μόνο ένα
και από τις χίλιες μουσικές μονάχα μια δεν ξέρω
μα εγώ θα ψάξω ζωγραφιές, θα ψάξω στα τραγούδια
στα πιο κρυμμένα όνειρα θα μπω για να στα φέρω.

Δε διαλέγει ακτή το κύμα
ούτε χώμα η βροχή
το κορμί φωλιά γυρεύει
και ορίζοντα η ψυχή.

Από τις χίλιες θάλασσες η μια δε μ`έχει βρέξει
κι από τις χίλιες χαραυγές μια μ` έχει αφήσει πίσω
μα θ` ανεβώ στον ουρανό , στα κύματα θα πέσω
σ` ένα ταξίδι ατέλειωτο θα μπω να σ` τις χαρίσω.

Δε διαλέγει ακτή το κύμα
ούτε χώμα η βροχή
το κορμί φωλιά γυρεύει
και ορίζοντα η ψυχή.

Στίχοι -Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης

Ουδέν δε δεινόν εν εμοί στη(το κακό δε θα σταματήσει σε μένα.)

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Λυκαβηττό,την ώρα που εκφώνιζαν λόγο δημόσιοι λειτουργοί,ο ένας στη Πλατεία Συντάγματος κι ο άλλος στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου..

Είναι γνωστό ότι η δημοκρατία πουθενά και ποτέ δεν έφτασε στο αποκορύφωμα της.Ούτε στην Αρχαία Αθήνα,που εκθειάζεται συχνά.Μια μικρή μειονότητα ανθρώπων μεταξύ τους,άνδρες,ούτε καν γυναίκες,είχαν πλήρη δικαιώματα και φωνή στον Άρειο Πάγο.Δουλοκτητικό το σύστημα ήταν ουσιαστικά,με μια δημοκρατία στα γενοφάσκια της,να βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί,την αυγή της πρώτης άνοιξης στην Ευρώπη,και η οποία κλυδωνίζεται μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού.Ο Σωκράτης σέρνεται ακόμη στα δικαστήρια,δικάζεται και ξαναδικάζεται,το κώνειο κουβαλιέται σε νταμιζάνες,το πίνει και το ξαναπίνει,ξεδιψάει μ΄αυτό,φεύγει,μα επιστρέφει ξανά να πιεί άλλο ένα ποτήρι, σιδηροδέσμιος από τους σύγχρονους Αθηναίους και συμπολίτες του.Αφήστε τον στον αιώνιο ύπνο,η Αθήνα αυτή δε του ταιριάζει.Ανέβηκε στο πιο ψηλό της βράχο το Λυκαβηττό,δίπλα της,αγναντεύει γύρω μα δε την αναγνωρίζει,ο Ηριδανός που σύχναζε να πλένει τα πόδια του αφανίστηκε,μόνο το βράχο της παλλάδας αντικρίζει κι αυτόν σκουριασμένο απ΄τη φθορά,σαν τα αμετανόητα κι αναστήλωτα μυαλά των ανθρώπων, μόνο χαλάσματα υπάρχουν πάνω του,ακόμη κι εκεί οι Ευρωπαίοι Γότθοι,Έρουλοι,Ρωμαίοι,Βενετσιάνοι,Λόρδοι,έκαναν το καθήκον τους,κι αυτά τα χαλάσματα δε λένε ποτέ να αναστηλωθούν.Η άλλοτε εστία σοφών πόλη τώρα σεμνυνούσιν αυτήν οι μελιττουργοί δήλωνε απογοητευμένος ο Συνέσιος απ΄τη Κυρήνη .Μήπως το γινωμένο λάθος διορθώνεται,πάει τελείωσε,οι κηλίδες πάντα θα υπάρχουν στη ψυχή,γιατί είναι γνωστό,η μεταμέλεια διαρκεί όσο η ώρα της εταιροχρονισμένης εκδίκασης.Το δις εξ΄αμαρτείν ουκ ανδρός σοφού,φωνάζει κάποιος αρχαίος,αλλά είναι κι αυτός σαν τον Αη Γιάννη τον Ιορδανίτη,ο οποίος φώναζε διαρκώς στην έρημο.Να σε κάψω Σωκράτη μου,να σ’ αλλείψω λάδι!Μήπως σήμερα το πρόσωπο της Ελλάδας δε δικάζεται με την υποκρισία της Ευρώπης,τη κολλήσανε στη γωνία οι βόρειοι,δε τη κάνουν παρέα οι νότιοι μη τους κολλήσει η ρετσινιά,σέρνεται κι αυτή στα δικαστήρια των τάχα δημοκρατικών της Ευρώπης προσφέροντάς της το κώνειο πως δήθεν είναι ο ταραχοποιός της διεθνούς νομιμότητας!Φωνάζει κι αυτή ως άλλος Σωκράτης,το κακό δε θα σταματήσει σε μένα.Αλλά ο Γκύντερ Γκρας που γνωρίζει το βάθος των πραγμάτων αντιλαμβάνεται την αλήθεια αν και Γερμανός στο αίμα,Έλληνας όμως στη ψυχή.

Νίκων Νεοσκητιώτης

Εν άλλοις πταίομεν εν άλλοις παιδευόμεθα.Δεν είναι ο κόσμος γύρω μας ανεξάρτητος από μας.Δεν είμαστε άτομα,είμαστε μέλη ενός συνόλου.Από το τί είμαστε εμείς,θα εξαρτηθεί και το τί θα είναι οι γύρω μας.Λέει ο Κύριος,πέμψω ημίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών.Τέτοιοι είσαστε,τέτοιους κυβερνήτες θα σας στείλω.Θα ξεκινήσουμε λοιπόν αν θέλουμε να διορθωθούν τα έξω από μας,αρχίζοντας με τα εντός ημών,με το τί γίνεται στη καρδιά μας.Όταν αγωνιστούμε εμείς,να γίνουν όπως θέλει ο Θεός,τότε θα στείλει και την ενίσχυσή του,και τη βοήθειά του.Λένε,ότι είμαστε σε άσχημα χρόνια,άσχημα χρόνια ζούνε οι χριστιανοί,γιατί;Όταν τους χριστιανούς τους ρίχνανε στα θηρία και τους τρώγανε,κι ο κόσμος φώναζε ρίξτε κι άλλους,ήτανε καλύτερα χρόνια για τους χριστιανούς;Πάντα είναι τα χρόνια δύσκολα για τους χριστιανούς,και πάντα οι χριστιανοί νικούν..

Περί πνευματικού αγώνα

Το να υποφέρεις δεν σημαίνει ότι πεθαίνεις

H Ελλάδα και οι Έλληνες υποφέρουν σιωπηλά. Εδώ και τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα είναι δακτυλοδεικτούμενη, οι Έλληνες προσβάλλονται, και η χώρα προβάλλεται σαν να είναι η μαύρη τρύπα της Ευρώπης. Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα.
Αν η Ελλάδα βρισκόταν βόρεια της Γερμανίας, μεταξύ της Σουηδίας και της Φινλανδίας, θα της βρίσκαμε σίγουρα κάποια δικαιολογία. Εαν επρόκειτο για μια προτεσταντική χώρα όπου ο ήλιος λάμπει μόνο για λίγες ώρες το χρόνο, ενώ οι άνθρωποι συνθλίβονται από το κρύο της νύχτας για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε θα εφευρίσκαμε για την Ελλάδα, κάποια σοβαρή δικαιολογία και θα αναζητούσαμε έναν άλλο ένοχο.  Όταν η Ισλανδία αρνείται να πληρώσει το χρέος της, δεν λέμε τίποτα. Δεν την κατηγορούμε ούτε την υποστηρίζουμε. Η απόλυτη σιωπή. Μάλιστα το να διαμαρτύρεται κανείς στο προαναφερθέν πλαίσιο είναι υγιές, επειδή είναι ‘αγνό’ και δεν κάνει θόρυβο.
Και βέβαια μια τέτοια διαμαρτυρία είναι αποδεκτή από όλους, γιατί προτιμάμε υποκριτικά την αισθητική μιας εικόνας όπου  διαμαρτύρονται συναθροιζώμενοι ξανθοί και “άσπιλοι” άνθρωποι που όταν μιλάνε μένουν ανέκφραστοι κρατώντας ακίνητα τα χέρια τους, μη κουνώντας ούτε καν το κεφάλι τους.

Και εν συνεχεία οι διαμαρτυρόμενοι πηγαίνουν στη σάουνα. Ο Έλληνας  αντίθετα θα πάει στο Χαμάμ. Γιατί οι Έλληνες είχαν καταληφθεί από τους Τούρκους πριν πολλά χρόνια. Και σήμερα που η Τουρκία προσπαθεί να εισέλθει στην Ευρώπη, αυτή της κρατάει μεν την πόρτα ανοιχτή ωστόσο την τελευταία στιγμή χρησιμοποιείται η έννοια της ‘ασφάλειας’ για να κλείσει διπλωματικά  η Ευρωπαϊκή της προοπτική.
Έτσι λοιπόν το να έχεις κατακτηθεί από τους Τούρκους και το να είσαι μεσογειακή και ορθόδοξη χώρα είναι αρνητικό στα μάτια των Βορειοευρωπαίων. Όχι, πραγματικά δεν μπορεί να εμπιστεύεται η Ευρώπη  ‘τέτοιους ανθρώπους’. Η Ελλάδα είναι σαν την Ισπανία. Οι Ισπανοί είχαν καταληφθεί από τους Μαυριτανούς, ως εκ τούτου, ο Ισπανός έχει κάτι το αραβικό στο αίμα του, και για να το καταλάβεις αυτό αρκεί απλά να κοιτάξεις την Αλάμπρα. Όσον αφορά την Ιταλία, θα μπορούσαμε να την εμπιστευτούμε, παρ’ ότι είναι κι αυτή χώρα της Μεσογείου, όμως κι αυτοί έχουν τη μαφία, την nangretta, την Καμόρα, και το Βατικανό. Εν ολίγοις, αυτό είναι αρκετό για να έχεις επιχειρήματα ώστε να αποφασίσεις να μην τους εμπιστευτείς ούτε τους Ιταλούς. Τέλος, υπάρχει και η Πορτογαλία. Πενήντα χρόνια φασιστικής δικτατορίας, στοιχειώνουν το παρελθόν της.
Η Πορτογαλία είναι, λοιπόν, φασιστική χώρα, όπως η Ισπανία του Φράνκο και η Ελλάδα των συνταγματαρχών. Όχι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τις μεσογειακές χώρες. Δεν μιλάμε καθόλου βέβαια για τη ναζιστική Γερμανία και τη Φινλανδία, και όποια άλλη χώρα συνεργάστηκε με τους Ναζί. Όχι, εκεί ξεχνάμε το παρελθόν, γιατί αυτές είναι οι περιβόητες χώρες του Βορρά και μπορούμε να τις εμπιστευθούμε έτσι κι αλλιώς. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι και η Γαλλία και το Βέλγιο αλλά και η Ουγγαρία συνεργάστηκαν επίσης κατά κάποιο τρόπο με τους ναζί. Κι τελικά αυτός ο μηδενιστικός συλλογισμός καταλήγει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μόνη αληθινή ευρωπαϊκή δημοκρατία.
Πόσο καιρό όμως θα διαρκέσει αυτή η ανοησία;
Πόσο καιρό θα αντέξoυμε να θεωρούνται οι Έλληνες  ανόητοι, και κλέφτες; Τοότι η ελληνική πολιτική σκηνή δεν υλοποίησε ποτέ την ιδέα του εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους, είναι ένα γεγονός. Ίσως ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που είχε την επιθυμία να αναπτύξει τη χώρα του πολιτικά να είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που έχει σημαδέψει την ιστορία της Ελλάδας. Αλλά, όταν ο Ρομάνο Πρόντι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρότεινε το δημόσιο εθνικό λογιστικό έλεγχο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2003, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία είχαν αρνηθεί.
Αρνήθηκαν, γνωρίζοντας ότι τα στοιχεία της Ελλάδας ήταν πειραγμένα. Ήξεραν ότι ο Ελληνικός λαός δεν ήξερε τίποτα. Εξάλλου ζήτησε ποτέ κανείς την πολιτική αναδιάρθρωση του Ελληνικού κράτους; Όχι, κανείς στην Ευρώπη δεν το ζήτησε ποτέ. Δεδομένου ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζονταν ως ένας τουριστικός προορισμός, και μια χώρα παραγωγής ελαιόλαδου, όλα θεωρούνταν ότι λειτουργούν μια χαρά. Οι Έλληνες παρέμεναν όλο αυτό τον καιρό  Ευρωπαίοι δεύτερης κατηγορίας που συνεισφέρουν στο να ολοκληρώνεται το μεγάλο φαγοπότι.Μιλώντας για την ιστορία της Ελλάδας και την αρχαιότητα ειναι αλήθεια ότι όλοι αποδεχόμαστε ότι ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Ηρόδοτος και πολλοί άλλοι, έζησαν στην Ελλάδα, αλλά στο μακρινό παρελθόν. Και σήμερα όλοι εμείς  κατηγορούμε τους Έλληνες και αναρωτιόμαστε αν κατασκεύασαν ποτέ αεροσκάφη, πυρηνικά εργοστάσια, αυτοκίνητα; Υπήρχε όλο αυτό τον καιρό ένα προϊόν “made in Greece”, εκτός από τη φέτα; Όχι, γιατί η Ελλάδα παραμένει όλα αυτά τα χρόνια η χώρα των φτωχών αγροτών και των μικροαστών που μιλούνε δυνατά, και περπατάνε με κομπολόγια στο χέρι, τρώνε περισσότερο λαχανικά παρά κρέας ενώ τα γλυκά τους δίνουν στο στόμα την αίσθηση ενός μελένιου φιλιού.
Και αν η Ελλάδα τελικά χρεωκοπήσει, εάν αποχωρήσει από την ευρωζώνη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση τι θα υποστηρίζει η Ευρώπη σε δέκα χρόνια για αυτήν; … ”Εμείς δεν ξέραμε τίποτα!” … ”Είμαστε υπεύθυνοι αλλά δεν είμαστε ένοχοι! … ” κτλ. Η ευθύνη θα επιστρέψει στους Έλληνες, για άλλη μια φορά.

Τα έχω βαρεθεί πια όλα αυτά τα στερεότυπα!

Δεν μπορώ να ανέχομαι πλέον το γεγονός ότι το να ανήκεις σε ένα μεσογειακό λαό έχει καταντήσει συνώνυμο  μιας ιδιότυπης σύγχρονη ψυχολογικής δουλείας. Δυστυχώς οι Έλληνες προς το παρόν είναι σιωπηλοί και δεν αντιδρούν έντονα. Αυτό είναι το λάθος. Ξέρω ότι είναι εύκολο να το γράφει αυτό κάποιος που ζει στο Παρίσι. Αλλά εγώ το γράφω γιατί θέλω μέσα από τα λόγια μου να εμφυσήσω την εμπιστοσύνη σε όλους τους Έλληνες, και να τους πω ότι πρέπει να εμπιστευτούν τη νεολαία του τόπου και να της παραδώσουν τα κλειδιά της εξουσίας για έναν εκσυγχρονισμό της χώρας που συνάμα θα σέβεται την κληρονομιά και τη διαφορετικότητά της. Όλα είναι  δυνατά γιατί η αληθινή ζωή δεν έχει τιμή.
Και ακόμα πιο ευτελής είναι η τιμή του ελληνικού χρέους που έτσι κι αλλιώς οι Έλληνες δεν έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν. Από τη μια η Γερμανία ρυθμίζει το επιτόκιο του δανεισμού της για εξυπηρέτηση του εθνικού της χρέους στο  2% και από την άλλη επιβάλλει στην Ελλάδα ένα θεόρατο επιτόκιο ύψους 30%.

Τέρμα τα ψέματα!

Το γράφω λοιπόν και το φωνάζω δημόσια, οι Έλληνες δεν είναι υπεύθυνοι για τίποτα. Οι Έλληνες είναι ίσοι με κάθε άλλο λαό στον πλανήτη κι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν στη χώρα τους, στη γη τους, σύμφωνα με τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε απλώς να τους βοηθήσουμε στην οικοδόμηση ενός σύγχρονου κράτους που θα διαχειρίζεται την Ελλάδα ως μια πραγματική δημοκρατία, στις βάσεις μιας πραγματικής ισότιμης κοινωνικής πολιτικής και ενός παραγωγικού ενθουσιασμού που θα δημιουργήσει ανάπτυξη προς όφελος της ίδιας της χώρας.
Εξάλλου το να καταστρέψουμε την Ελλάδα θα έχει πολύ άσχημο αντίκτυπο και στο μέλλον της Ευρώπης. Είμαι Γάλλος αλλά νοιώθω Έλληνας στην ψυχή, και υποστηρίζω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ την Ελλάδα.
Ολόκληρη την Ελλάδα.