Μηνιαία αρχεία: Δεκεμβρίου 2011

Ο Σταλόνε συζητά με ηγέτες

Πατώντας το cc στο video μεταφράζεται στα Ελληνικά.

Για περικοπές στις χώρες τους.

Και ο Παπαδήμος αγγίζεται.Όλα αυτά μέχρι πριν λίγο καιρό,τώρα διάβασα αναπτύσσεται ένα κίνημα φιλελληνισμού κάποιων Ευρωπαίων κατανοώντας την ουσία μια υπόθεσης που δεν είναι φαινόμενο ελληνικό αλλά μια καλά σχεδιασμένη ληστεία και παραπληροφόρηση.

ΠΗΓΗ

Το έθιμο ζητάει ευχές για το 2012

Έθιμο κατάντησε πλέον να δίνονται ευχές,άλλωστε δε κοστίζουν,γιατί αν κόστιζαν αμφιβάλλω αν κανένας θα έβαζε το χέρι στη τσέπη να μοιράζει αφειδώς μια τέτοια εποχή.Καλή χρονιά,χρόνια πολλά,υγεία,χαρά ευτυχία,καλές δουλειές,και του χρόνου μια δουλειά,και του χρόνου να υπάρχει έστω το ψωμί στο τραπέζι.Γιατί εδώ που βρισκόμαστε,σε αυτό το σημείο που οδηγηθήκαμε θα λέμε τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον και μη νοιάζεσαι για το λογαριασμό της ΔΕΗ ή το παλτό.Από παλτό μπορείς να βολευτείς και με το προπέρσινο μέχρι να το φάει ο σκώρος όπως έφαγαν τα τρωκτικά δεκάδες δις και πέταξαν με φτερά και πούπουλα σε εξωτικές τοποθεσίες.Τώρα τα τρωκτικά έχουν μετονομαστεί σε εξυγιαντικά,όπως τα φίδια,οι αρκούδες, και οι λύκοι που σκορπίζονται στο ύπαιθρο από οικολόγους προς εξισορρόπηση της πανίδας και τρέχουν και δε φτάνουν οι ανύποπτοι κτηνοτρόφοι ή περιηγητές πότε με πρησμένο πόδι από δάγκωμα οχιάς και πότε με απώλειες ζώων στις στάνες.Και καλά,ο σκώρος ούτε καν φαίνεται,με τους αρουραίους όμως έχει οπτική επαφή κι αυτό κοστίζει ψυχική οδύνη πέραν της απώλειας του πενιχρού εισοδήματος,ενώ    με το σκώρο το αποτέλεσμα είναι βεβαίως ίδιο,αφού η απώλεια του παλτού είναι αναπόφευκτη,δεν είναι όμως εμφανής,παίρνει χρόνο.Με λίγα λόγια σου δίνει παράταση να προσαρμοστείς στη νέα πραγματικότητα,πράγμα που δε το κάνει κανένας τοκογλύφος,ούτε κι αυτή η Μέρκελ.Είπα αναπόφευκτο και θυμήθηκα τον Σαμαρά,γιατί το αναπόφευκτο έχει-πώς να το κάνουμε-γίνει,μέρος της ζωής μας.Είναι σαν το 2012 που έρχεται,πλησιάζει,είναι αναπόφευκτο,όπως και η νέα δανειακή σύμβαση.Δε μπορείς να του πεις φύγε δε σε θέλω,θα έλθει και θα του πούμε όχι ένα αλλά πολλά τραγούδια.Και μιας και είναι αναπόφευκτο και το έθιμο το ζητάει θα το εξωραίσουμε,θα του κλείσουμε ραντεβού σε πλαστικό χειρούργο να βγει φρέσκο,έστω με ενέσεις μπότοξ,λίγο τράβηγμα στα χείλη,τράβηγμα στο λαιμό,τράβηγμα στ΄αυτιά,τα υπόλοιπα σκεπάζονται με μπούρκα δε θα φαίνονται.Όλα αυτά τις πρώτες δυό τρεις μέρες του νέου έτους,όπως κάνει και η κοπέλα στο βίντεο,να βγει καλό το αποτέλεσμα ακόμη κι αν το μοντέλο δεν ενδείκνυται.Ποιός θα νοιαστεί τί συμβαίνει πίσω από τις κάμερες,εκτός σκηνής,ποιός θα ενδιαφερθεί αν ο χρόνος που πλησιάζει θα είναι εφιάλτης για πολλούς,σημασία έχει το φαίνεσθαι ακόμη και αν έχεις να κάνεις με τραβεστί διαδικασία.

Σόλων Λέκκας

Ένας σύγχρονος αυθεντικός,δε θα μπορούσε καλύτερος σε μια εποχή που λείπει η ψυχή και το μεράκι,της ρεμπέτικης μουσικής που έχει τις ρίζες της στη Μικρά Ασία.

Άνθρωποι με μεσογειακό ταμπεραμέντο

Για να μαθαίνουμε καλύτερα τους γείτονες.Τουλάχιστον αυτοί ακόμη διατηρούν τα έθιμά τους.Καρσιλαμάς!

Οι φυσιογνωμίες τους πολύ οικείες,άνθρωποι με μεσογειακό ταμπεραμέντο,που θα μπορούσες να συναντήσεις στην Αθήνα,στη Θεσσαλονίκη,στη Σόφια,στο Βουκουρέστι ή το Βελιγράδι ακόμη και στη Νάπολι και το Παλέρμο!’Ομορφοι άνθρωποι χωρίς κανένα υπαινιγμό,απορώ πώς είναι δυνατόν να λένε κάποιοι ότι αυτοί οι άνθρωποι κατάγονται από Ουιγούρους ή κεντροασιατικούς λαούς!

Ὁ Γιλμάζ, oἱ φωτιές, καί ὁ χλευασμός!

 Ὄχι,  δέν ἀναφέρομαι στίς φωτιές πού ἔβαλαν οἱ Τούρκοι στά ἑλληνικά δάση. Ἐξ΄ἀλλου, ὁπως φαίνεται καί ἀπό τίς τελευταῖες ἀποκαλύψεις, οϊ ὑπηρεσίες τοῦ κράτους γνώριζαν ποιοί ἠταν οἱ ἐμπρηστές. Δέν ἀναφέρομαι λοιπόν σ΄αὐτές τίς φωτιές.

Ἀναφέρομαι, στήν δήλωση-ἀποκάλυψη Γκιλμάζ, πού ἀπό μόνη της εἶναι μιά πυρκαγιά, καί  ἕνας χλευασμός.
Καί εἶναι πυρκαγιά/χλευασμός , γιατί προκαλεῖ τήν Ἐλλάδα…. ν΄ ἀντιδράσει. Τῆς λέει, μέ ἀλλα λόγια ὁ Γιλμάζ: 
-  Κοίτα ἐλλαδίτσα, ναί, ἐμεῖς σέ κάψαμε, ἐμεῖς εὐθυνόμαστε γιά θανάτους πυροσβεστῶν καί πολιτῶν, γιά ὅλα ἐμεῖς….λοιπόν, γιά νά σέ δῶ ἑλλαδίτσα, ἔχεις κότσια ν΄ἀντιδράσεις; σέ βαστάει;  

Καί φυσικά ἡ ἑλλαδίτσα ἀντέδρασε, καί μάλστα μέ τόσο …σθένος πού οὔτε σπουργίτια δέν τρομάζουν. Τί ἔκανε; Μά φυσικά…. διάβημα !!!!  Ὅτι κάνει πάντα, καί οἱ τούρκοι τρέμουν ἀπό τόν φόβο τους.  Τονίσθηκε, καί μάλιστα αὐστηρά, ἀπό τόν κ.Δῆμα, “ότι ενόσω οι εν λόγω πληροφορίες παραμένουν αδιερεύνητες, δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη και υπονομεύουν τις προσπάθειες οικοδόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο λαών.”

Φοβερή στάση!! Μνημεῖο ἀποφασιστικότητας, ἰδίως τό τελευταῖο ἐδάφιο! 
Δέν ξέρω γιατί ἀλλά θυμήθηκα τώρα, πώς ἐπί Ντόρας στό ΥΠΕΞ, ὅταν οἱ τούρκοι κάνανε μαγκιές, ἡ Ντόρα ἐνημέρωνε  τούς τούρκους, πώς “ἡ πολιτική τους δέν συνάδει μέ τήν εὐρωπαἱκή τους πορεία” Τόσο αὐστηρές ἠταν οϊ ἑλληνικές ἀπαντήσεις. Καί οἱ Τούρκοι φυσικά ἔσκαναν στά γέλια. 
Ὁπως κάνουν καί τώρα δηλαδή. 

Κλείνοντας θά ἤθελα νά κάνω μιά ὑπόθεση ἐργασίας. Ἄν στήν θέση τῆς Ἑλλάδας ἦταν μιά χώρα μέ ἀξιοπρέπεια  καί οὐσιαστική ἀποφασιστικότητα -ὅπως, ἄς ποῦμε τό Ἰσραήλ, – πῶς θ΄ἀπαντοῦσε σ΄ αὐτόν τόν χλευασμό; 
υγ
Γιά μιά πληρέστερη ἐνημέρωση, δεῖτε σχετική ἀνάρτηση τοῦ ONALERT γιά ..καταιγίδα ἐξελίξεων.

ΠΗΓΗ

Γράμμα στον Βλαδίμηρο

Βλαδίμηρε.

Ανοιχτές επιστολές σε έλληνες «ηγέτες» δεν στέλνω. Είναι όλοι πιόνια. Έχουν όλοι αφεντικά. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου το συμφέρον της Ελλάδας, μόνο για το συμφέρον των αφεντικών τους νοιάζονται. Γι αυτό τα λόγια μου δεν τα χαραμίζω.

Εσύ δεν έχεις αφεντικά. Είσαι ο ίδιος αφεντικό. Και τελευταία ασχολείσαι πολύ με την πατρίδα μου. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω σ’ εσένα. Δεν ξέρω ούτε το ένα εκατομμυριοστό απ’ όσα γνωρίζεις, αλλά πρέπει να σου πω πώς φαίνονται τα πράγματα «από μέσα».

Καταρχάς είναι πασίδηλο ότι κύριο μέλημά σου είναι τα συμφέροντα της δικής σου πατρίδας (γεωπολιτικά, οικονομικά κτλ) και όχι η υποστήριξη φιλικών λαών, ορθοδόξων χριστιανών κτλ. Αυτά είναι δευτερεύοντα ή τριτεύοντα.

Δεν σε μέμφομαι γι αυτό. Έτσι κάνουν οι ισχυροί. Έτσι θα ‘κανα κι εγώ αν ήμουν ισχυρός. Θα επέβαλα με οποιονδήποτε τρόπο την παρουσία μου (έστω και δια της πυγμής), θα αύξανα την επιρροή μου, θα κατοχύρωνα τα συμφέροντά μου, και αν (ΑΝ) μου δινόταν η ευκαιρία θα βοηθούσα και κάποιον φίλα προσκείμενο (αφού βέβαια είχε αποδείξει εμπράκτως ότι άξιζε βοήθεια).

Μέχρι εδώ καλά. Δον Κιχώτες και Ζορό δεν υπάρχουν.

Αυτά τα πράγματα όμως Βλαδίμηρε απαιτούν σοβαρότητα. Σοβαρούς συνεργάτες. Σοβαρούς συνομιλητές. Και τα δικά σου, μέχρι στιγμής, ερείσματα, δεν είναι σοβαρά.

Αρχικά σε είδαμε να δίνεις βάση στον αστειούλη βουτυράτο της Ραφήνας. Εκείνον που επί πενταετία επανίδρυε το κράτος, αλλά το μόνο που πήγε καλά επί των ημερών του ήταν οι σπουδές και η καριέρα της συζύγου του. Εκείνον που κήρυξε πόλεμο στους νταβατζήδες, αλλά στη θητεία του κάηκε η μισή Ελλάδα και οι νταβατζήδες χορεύανε στα αποκαΐδια. Εκείνον που κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και από φλεγόμενο μπουρδέλο τη μετέτρεψε απλώς σε φλεγόμενο μπουρδέλο σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Εκείνον που δεν πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό, αλλά κατάφερε να πνιγεί χωρίς νερό. Να υποκύψει σε ανύπαρκτα σκάνδαλα.

Λένε ότι τον φάγανε για τους δικούς σου τους αγωγούς. Λένε ότι τον στριμώξανε άσχημα. Ότι τον απείλησαν. Ότι τον εκβίασαν. Ότι θα τον δολοφονούσαν. Μπορεί να είναι αλήθεια.

Ποια είναι όμως Βλαδίμηρε η ειδοποιός διαφορά του σοβαρού ηγέτη από τον ξεφτίλα;

Ο σοβαρός ηγέτης έχει τσαγανό. Δεν απειλείται και δεν εκβιάζεται. Δεν φοβάται για τη ζωή του. Κι αν τον στριμώξουν, αντλεί δύναμη από το λαό του. Βγαίνει και λέει την αλήθεια. Όλη την αλήθεια ή έστω όση μπορεί να αντέξει ο λαός. Και ζητά υποστήριξη. Και την παίρνει. Ηγέτης χωρίς λαϊκές πλάτες είναι ή διεκπεραιωτής ή δικτάτορας. Ετούτος ήταν το πρώτο. Γι αυτό και κρύφτηκε. Τσάμπα ο χρόνος σου.

Τώρα τελευταία Βλαδίμηρε δίνεις ρέστα για τον Εφραίμ. Μετά συγχωρήσεως, αλλά πάλι σε κουτσό άλογο πόνταρες.

Κάτι αλλόκοτο έχει αυτός ο ηγούμενος. Κάτι απωθητικό.

Εμείς εδώ, που λες Βλαδίμηρε, είχαμε άγιους γέροντες. Ταπεινούς και πένητες. Είχαμε Παΐσιο. Είχαμε Πορφύριο. Και ξέρουμε πολύ καλά πώς είναι οι ασκητές. Μπορούμε να κρίνουμε θαυμάσια ποιος απαρνήθηκε τα εγκόσμια και αφιέρωσε τη ζωή του στον Κύριο. Μας ξενίζουν λοιπόν καλόγεροι με βλέμμα λύκου, μαγούλες και προγούλια, μαύρα τζιπ και real estate business.

Δεν ζημιώθηκε, λένε, το Δημόσιο. Πολιτική η δίωξη. Βάλλουν κατά της Ορθοδοξίας οι κατήγοροί του. Δεκτά όλα. Το τελευταίο όμως που χρειάζεται η Ορθοδοξία Βλαδίμηρε είναι επίσκοποι που αποταμιεύουν μερικά δις για τα γεράματά τους, Αρχιερείς που ταξιδεύουν για επενδύσεις στην Αραβία και ηγούμενοι ειδήμονες στις αγοραπωλησίες ακινήτων.

Πώς λέγονται λοιπόν Βλαδίμηρε οι ορθόδοξοι που παρέχουν στους εχθρούς της Ορθοδοξίας όπλα για να την χτυπήσουν; Σοβαροί πάντως όχι.

Γι αυτό σου λέω Βλαδίμηρε.

Ευπρόσδεκτη η βοήθειά σου έστω και με το αζημίωτο. Καλοδεχούμενα ακόμη και τα αεροπλανοφόρα σου. Αν θέλεις όμως τη συμπαράσταση των Ελλήνων, να βρεις σοβαρούς εκπροσώπους στην Ελλάδα. Εξάντλησε κάθε περιθώριο.

Αν πάλι δεν βρεις, σημαίνει ότι δεν αξίζουμε βοήθεια και άσε μας στο χάλι μας. Ή, ακόμα καλύτερα, σε περίπτωση εχθροπραξιών στην περιοχή, ρίξε μας καμιά βόμβα από κείνες τις βαρβάτες που έχεις, να ησυχάσουμε…

ΠΗΓΗ