Plain White T’s

Hey There Delilah

Hey there Delilah
What’s it like in New York City?
I’m a thousand miles away
But girl tonight you look so pretty
Yes you do
Times Square can’t shine as bright as you
I swear it’s true

Hey there Delilah
Don’t you worry about the distance
I’m right there if you get lonely
Give this song another listen
Close your eyes
Listen to my voice it’s my disguise
I’m by your side

Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
What you do to me

Hey there Delilah
I know times are getting hard
But just believe me girl
Someday I’ll pay the bills with this guitar
We’ll have it good
We’ll have the life we knew we would
My word is good

Hey there Delilah
I’ve got so much left to say
If every simple song I wrote to you
Would take your breath away
I’d write it all
Even more in love with me you’d fall
We’d have it all

Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me

A thousand miles seems pretty far
But they’ve got planes and trains and cars
I’d walk to you if I had no other way
Our friends would all make fun of us
and we’ll just laugh along because we know
That none of them have felt this way
Delilah I can promise you
That by the time we get through
The world will never ever be the same
And you’re to blame

Hey there Delilah
You be good and don’t you miss me
Two more years and you’ll be done with school
And I’ll be making history like I do
You’ll know it’s all because of you
We can do whatever we want to
Hey there Delilah here’s to you
This ones for you

Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
Oh it’s what you do to me
What you do to me.

μη μιλάς μη κοιτάς

Λένε πολλοί πρέπει να είσαι αισιόδοξος,πρέπει να σκέφτεσαι θετικά,πρέπει να κοιτάς την ομορφιά κι όχι το άσχημο,πρέπει να κοιτάς το φως κι όχι το σκοτάδι,πρέπει να σβήνεις τις κηλίδες και στη θέση τους να φυτεύεις λουλούδι,πρέπει,πρέπει,πρέπει…Βαρέθηκα να ακούω ένα πρέπει πάντα,κουράστηκα να μου λένε μα για να κάνεις,να γίνεις,να φτιάξεις,να πάρεις,να δώσεις,ακολουθεί ένα πρέπει…Αυτό το πρέπει μας έφαγε,γιατί δεν το καταργούμε,γιατί το ανακαλύψαμε,να μας βασανίζει..Αφού σχεδόν όλοι μας ακολουθούμε το λάθος,αφού δεν μας αρέσει το σωστό,αφού πάντα σχεδόν επιλέγουμε λάθος δρόμο,αφού δεν βρίσκουμε τίποτα που να μας ικανοποιεί προς το καλό γιατί να υπάρχει το πρέπει?Το πρέπει υποδεικνύει το σωστό,υποδεικνύει τη σωστή πορεία,υποδεικνύει το αλάνθαστο υποτίθεται,ή τέλος πάντων δείχνει ένα δρόμο που δε χάνεσαι.Και ‘μεις τι κάνουμε,πάντα ακολουθούμε τον λάθος δρόμο,την λαθεμένη πορεία,λειτουργούμε με ορμέμφυτα ένστικτα,σκεφτόμαστε την τελευταία στιγμή απερίσκεπτα,και γίνεται το λάθος.’Ερχεται τότε σαν δαμόκλειος σπάθη το ‘πρέπει’ και μας βάζει φρένο,ή μας προειδοποιεί πριν το γκρεμό να προσέξουμε.Τι να το κάνουμε όμως,και που έρχεται το ‘πρέπει” γίνεται άδεια λέξη,χωρίς περιεχόμενο,δεν μας αποτρέπει από το να μην κάνουμε το λάθος να πέσουμε αν όχι στο γκρεμό σε κάποιο χαντάκι..στην αρχή!Είμαστε αμετανόητοι,και ξανά επαναλαμβανόμαστε αν όχι στο ίδιο λάθος αλλά σε άλλα,και ξανά το ‘πρέπει” μας υπενθυμίζει τη λάθος επιλογή…Λίγοι είναι αυτοί που πριν έλθει το ‘πρέπει’ έπραξαν ή πράττουν το ‘πρέπον’.Συνήθως προηγείται το λάθος,και πριν αλέκτωρ φωνήσει τρεις..έρχεται το ‘πρέπει’ να κάνω αυτό ή εκείνο ,αλλιώς μαύρο φίδι μ’εφαγε.Τα λέω αυτά γιατί βλέπω πολλά στραβά,και κάποιοι θέλουν ντε και καλά να εθελοτυφλώ,επειδή αυτή η επιλογή είναι βολική σε πολλούς,γιατί μας βγάζει από πολλούς προβληματισμούς,οι περισσότεροι αυτό κάνουμε,εθελοτυφλούμε.Εθελοτυφλούμε σε κάθε τομέα,είτε στην εργασία,είτε στο σπίτι,είτε στο δρόμο,είτε σε μια υπηρεσία,είτε σε μια εκδήλωση,είτε στα κωμικοτραγικά της πολιτικής,πολιτικών,στις γελοιότητες που ενδεχομένως πέφτουν στην αντίληψή μας..Και έτσι πρέπει να πορεύομαστε για να μη μας χαλάσει η μέρα…Δηλαδή καίγεται η μισή Ελλάδα,αλλά κοίτα,μην σε απασχολεί,να αισιοδοξείς,να κοιτάς ακόμη τη Βάλια Κάλντα που δεν την άγγιξαν ακόμη!!!τι μπορείς εσύ να κάνεις,αφού οι υπηρεσίες η ασυνέπεια,ή αδιαφορία είναι πολύ μεγαλύτερες από τη εγκληματικά και νομίζω με συντονισμένο τρόπο φωτιά της..Ρόδου που της κατέστρεψαν ένα μοναδικό θησαυρό με ανυπολόγιστο κόστος?Να αισιοδοξώ επειδή οι θάλασσές μας ακόμα είναι υπέροχες,αλλά οι πετρελαιοκηλίδες που κάθε τόσο αλλά και τα πάσης φύσεως σκουπίδια την έχουν μολύνει να μην τα κοιτάω,να μην με απασχολεί η τεράστια αδικία,ο λιμός που απειλεί εκατομμύρια ανθρώπους σε κάθε σημείο του πλανήτη,στο κέρας της Αφρικής,στην Ασία,στην Αμερική, στην Ευρώπη,να μην με νοιάζει και να λέω πόσο όμορφος είναι ο κόσμος που ζω,τι υπέροχα είναι όλα γύρω μου,τι φοβερα μπούτια έχει η τάδε και τι ωραία μάτια έχει ο άλλος,την ίδια ώρα που χιλιάδες άνθρωποι είναι εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες,και σαν τα ζόμπι κυκλοφορούν ανάμεσά μας,ανθρώπινα κουφάρια μελλοθάνατα,δεν πρέπει επ’ ουδενί να είναι γροθιά στο στομάχι μας,ούτε να με απασχολεί η ασυδοσία κάποιων λαμογιών γιατί να κοιτάω και να με απασχολεί που περνάνε καλά περίκαλα εις βάρος των άλλων,των πολλών,των μη εχόντων δυνάμεις,υποτιθέμενη ή πραγματική τρέλλα,προσβάσεις κλπ.Πως μπορώ να σωπάσω ρε παιδιά και να αισιοδοξώ με τόσα στράβα,μα αφού είναι στραβό γιατί θέλεις να το βλέπω ίσιο?Να αισιοδοξώ και να τα βλέπω ρόδινα επειδή υπάρχει ας πούμε ένας πολύ καλός πολιτικός και ίσως αυτός θα φέρει την άνοιξη,να αισιοδοξώ επειδή υπάρχει ενδεχομένως ένας πολύ ταπεινός ιερέας και δίνει μια ανάσα δροσιάς μέσα στη βρώμα,τη δυσωδία,την απατεωνιά του κόσμου,και να μην τα βλέπω όλα αυτά,να μην ασχολούμε με τη σιχασιά και τα στραβά του κόσμου,να βάζω το κεφάλι στην άμμο για να μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ με καθαρή συνείδηση…?