Ο θεός υπάρχει και είμαι βέβαιος όσο τίποτε άλλο σε αυτό το κόσμο,τόσο βέβαιος που καθημερινά αποδεικνύεται στη ζωή μου.Δεν μιλώ για το κόσμο γύρω μου,όλα όσα υπάρχουν γύρω μου,όλα όσα βλέπω και αγγίζω,και αυτά τον αποδεικνύουν περίτρανα,και υποδηλώνουν την αέναη παρουσία του.Μιλάω για μένα,που καθημερινά σηκώνω σταυρό,έναν σταυρό βαρύ κι ασήκωτο,τέτοιον σαν αυτόν που κουβαλούσε στο δρόμο του μαρτυρίου του ο Χριστός.Αυτόν κοιτάζω καθημερινά,από αυτόν εμπνέομαι,όχι γιατί δεν έχω κάτι άλλο να κάνω,αλλά γιατί μου είπε να τον ακολουθήσω,και να μιμηθώ τα βήματά του.Εγώ ο ανάξιος και πανάθλιος τον ατίμασα,παρ΄ότι είδα νωρίς την παρουσία του στη ζωή μου.Με κάλεσε να μείνω και να σταθώ στο βράχο,ώστε τα κύματα να μη με αγγίζουν όταν θα με πλησιάζουν άγρια.Πολλές φορές τον παράκουσα,ικανοποιούσα το θέλημά μου και ό,τι υποδείκνυε η λογική μου.Αυτόν τον είχα βάλει στην άκρη,σε μια γωνίτσα,μόνο στα δύσκολα του ζητούσα τη γνώμη και τη βοήθειά του,και έτσι νόμιζα ότι καλά πηγαίνω.Η ζωή όμως είναι αγώνας,είναι πόλεμος καθημερινός,σώμα με σώμα,αγώνας με νικητή και ηττημένο στο τέλος.Μας το είπε ξεκάθαρα ο Χριστός στην ανεπανάληπτη προσευχή που μας έδωσε,όχι το δικό μας θέλημα,αλλά το δικό του να πράττουμε..Η ζωή δεν είναι απλά ταξίδι αναψυχής και ξανά επιστροφή στη βάση,ο πόλεμος που διεξάγεται δεν είναι μεταξύ ίσων,είμαι ο αδύνατος κρίκος,και χωρίς σύμμαχο είμαι χαμένος από χέρι,αν πιστεύω ότι θα νικήσω με τις δικές μου δυνάμεις.Αυτό που λέω λέγεται με πλήρη συνείδηση,γιατί το αισθάνομαι να έχω ένα διαρκή πόλεμο,με κρατάει σε συνεχή εγρήγορση,και τα όπλα δεν είναι δικά μου.Δοκίμασα να πάρω δικά μου και απέτυχα παταγωδώς,το κακό στο κόσμο είναι πολύ δυνατό,απερίγραπτα κακό,κυβερνάει και συνδιαλλέγεται.Το κακό αυτό χρησιμοποιεί,μεθόδους,και ανθρώπους,όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να το αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις θα χάσει στο τέλος.Πραγματικά χάνει κανείς μόνος του,χάνει γιατί είναι πολύ κάκιστο,έχει πείρα τεράστια,είναι πανούργο,διαστρέφει την αλήθεια με μεγάλη μαεστρία,και κερδίζει πολλούς γιατί είναι εκ των πρωτέρων άνιση μάχη.Χωρίς το Χριστό δυστυχώς είμαστε χαμένοι,χαμένοι σε δρόμους δαιδαλώδεις που δεν οδηγούν πουθενά ή σε αδιέξοδα,χαμένοι όμως και στο τέρμα του ταξιδιού αυτής της ζωής που είναι και το μέγιστο να μην βγούμε ηττημένοι.Όποιος στέκει στη πέτρα Χριστός,ακλόνητος,όσα κύματα κι αν τον χτυπήσουν,όσες φουρτούνες κι αν ζήσει,όσα χτυπήματα κι αν φάει,δεν θα τον αγγίζουν,το βλέμμα πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι σ΄Αυτόν,ήρεμο,γαλήνιο,και με ένα πλατύ χαμόγελο,κι ας μέσα μας πονάμε,κι ας μέσα μας σφαδάζουμε.Είναι η μεγάλη μας δοκιμασία,είναι ο σταυρός ο οποίος μας είπε ο Χριστός να κουβαλήσουμε.Ό,τι και να κάνει ο εχθρός,μάλιστα ο αόρατος εχθρός,μείνε ακλόνητος,μη δειλιάσεις,προσευχήσου κάπου μόνος σου να μην σε δούν οι άλλοι,φώναξέ Του,ζήτησέ Του,ο ίδιος σου το λέει να το κάνεις,το ίδιο έκανε κι εκείνος στο πατέρα του,μόνος του λίγο πρίν το μαρτύριο,και έκλαψε με πολύ πόνο.Πολλά εμπόδια ο εχθρός θα σου φέρει αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις το Χριστό,θα σου αλλάξει τα πέταλα,θα σε ζεματίσει,όπως πείραξε το Χριστό στην έρημο.Μην πτοηθείς,μην πέσεις,μην δειλιάσεις,ο θεός το επιτρέπει να δοκιμαστείς.Ο Χριστός δε θέλει χλιαρούς,δε θέλει ριψάσπιδες,δε θέλει να πατάμε ταυτόχρονα δύο τόπους.Ακολουθείς Αυτόν ή τον άλλον,η επιλογή είναι δική μας χωρίς καταναγκασμό.
χάσαμε το μπούσουλα
Ανακάλυψαν ότι στην Ελλάδα υπάρχει έξαρση της εγκληματικότητας!Επιτέλους ανακαλύψαμε την Αμερική,άλλος κόσμος,η ζωή μας θα αλλάξει εντελώς.Τι φοβερό νέο,μέχρι πρότινος δεν είχαμε απ’αυτό το εξωτικό φρούτο,καιρός να το δοκιμάσουμε κι αυτό.Τι συνέβει άραγε και υπάρχει εγκληματικότητα,από που μας προέκυψε.Μήπως κάποια πράγματα δε λειτουργούν,μήπως υπηρεσίες δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους,μήπως είναι αποσαθρωμένες οι υπηρεσίες του κράτους,μήπως κάποιοι δε κάνουν καλά τη δουλειά τους?Τα πάντα είναι αλυσσίδα,και ένας κρίκος να έχει σπάσει η αλυσσίδα θέλει επισκευή,δεν χρησιμοποιήται.Εδώ πολλοί κρίκοι έχουν σπάσει,και ειδικά εκεί που δένει,δηλαδή η κορυφή έχει πάθει μεγάλη ζημιά.Αν κλέβω γιατί το κάνω,είμαι κλεπτομανής,έτσι μου τη βάρεσε και άρχισα να παλαβώνω και όποιον πάρει ο χάρος κλέβω?Αν το έχω αυτό που πήγα να κλέψω γιατί να πάω να το αρπάξω απ΄τον άλλον,συλλογή θέλω να κάνω από κλοπιμαία?Μήπως δεν του φτάνουν αυτά που έχει επειδή έμαθε ένα τρόπο ζωής και με νύχια και δόντια προσπαθεί να διατηρήσει αυτό το επίπεδο?Κάποιος θα πει έχει,αλλά θέλει περισσότερα.Υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις,αλλά αυτές ποτέ σχεδόν δεν αγγίζονται από τη δικαιοσύνη γιατί τέτοιοι είδους κλέφτες είναι κουστουμαρισμένοι και γραβατωμένοι,κινούν ηνία,έχουν διασυνδέσεις,πληρώνουν αδρά και επιπλέουν σαν τους φελλούς,όχι μόνο επιπλέουν αλλά και διαρρυγνύουν τα ιμμάτιά τους ότι είναι άμεμπτοι.Τι φταίει εδώ,ποιός φταίει,μήπως ο σκύλος του γείτονα?Το ρέστο κλεφτρόνι που ενδεχομένως το έκανε γιατί πείναγε που να βρει τέτοια προσόντα,έτσι και το ανακαλύψουν πάει σούμπιτο εκεί που θα έπρεπε άλλοι στη θέση του να είχαν πάει γιατί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.Βιαστές,κλέφτες,δολοφόνοι,ψυχασθενείς,εκβιαστές,από που προκύπτουν,από το πουθενά,έτσι απλά φυτρώνουν στο χώμα και μεγαλώνουν?Μήπως κάποιος τα ποτίζει και μεγαλώνουν,απλώνουν ρίζα,βγάζουν και παραφυάδες?Και ποιός είναι αυτός ή περισσότεροι που ποτίζουν τούτα τα άνθη,μήπως οι νόμοι δεν εφαρμόζονται,μήπως μεταξύ μας πάψαμε να επικοινωνούμε,μήπως ψυχρανθήκαμε μεταξύ μας και κοιτάμε τη πάρτη μας,μήπως υπάρχει έλλειμμα κάπου?
Aretha Franklin
respect
What you want, baby I got it
What you need, you know I got it
All I’m asking, is for a little respect
(Just a little bit) when you come home
(Just a little bit) hey baby (Just little bit)
When you come home (Just a Little Bit) Mister
I ain’t gonna do you wrong while you’re gone
I ain’t gonna do you wrong ’cause I don’t wanna
All I’m asking is for a little respect when you come home
(Just a Little Bit) Baby (Just a little bit)
When you come home (Just a little Bit) Yeah
I’m about to give you all my money
And all I’m asking in return honey
Is to give me my propers when you get home
(Justa Justa Justa) Yeah baby when you get home
(Just a little Bit) Yeah (Just a little bit)
Oooh your kisses sweeter than honey and guess what so is my money
All I want you to do for me is give it to me whn you get home
(Re re re re spect) Yeah baby whip it to me
(Just a little bit) when you get home now (Just a little bit)
Η ομορφιά του ανθρώπου
Οι άνθρωποι φαίνονται όμορφοι μόνο μεταξύ ανθρώπων.Ο άνθρωπος φαίνεται όμορφος σ’ άλλον άνθρωπο.Κατά τα άλλα κανείς στο κόσμο δεν παρατηρεί την ομορφιά του ανθρώπου.Η φύση δεν παρατηρεί τον όμορφο άνθρωπο.Γι’ αυτήν όλοι οι άνθρωποι είναι προσωπεία,κάτω από τα οποία πασχίζει να ξεχωρίσει την καλή ή την κακή θέληση,τον καλό ή τον κακό σκοπό.Όμως η φύση πολυ καλά παρατηρεί την καλοσύνη του ανθρώπου.Όχι μόνο ο σκύλος,το άλογο,το βόδι,αλλά και τα θηρία και μάλιστα ακριβώς τα άγρια θηρία παρατηρούν την καλοσύνη του καλού ανθρώπου πιο δυνατά από τα ήμερα ζώα.Και όχι μόνο τα ζώα,αλλά ακόμα και τα φυτά και τα στοιχεία παρατηρούν,με το δικό τους τρόπο,την καλοσύνη του καλού ανθρώπου.Και όπως όλη η φύση παρατηρεί την καλοσύνη του καλού ανθρώπου,κατά τον ίδιο τρόπο παρατηρεί και την κακία του κακού ανθρώπου.Τα πολυάριθμα παραδείγματα γι’ αυτό μπορούν να αναφερθούν από τους βίους των αγίων ανθρώπων ή των μοχθηρών ανθρώπων.Όμως δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα,παρά μόνο στα ανόητα παραμύθια,ότι η φύση,έστω και λίγο,παρατηρεί την εξωτερική ομορφιά του ανθρώπου,κατ’ αυτόν το τρόπο ούτε ο κόσμος των πνευμάτων δεν παρατηρεί την ομορφιά του ανθρώπου,αλλά μόνο την καλοσύνη του ή τη μοχθηρία,δηλαδή,την εσωτερική του ομορφιά,ή ασχήμια.Οι άνθρωποι φαίνονται όμορφοι μόνο ο ένας στον άλλον.Την ομορφιά του ανθρώπου ούτε ο ένας ούτε ο άλλος κόσμος δεν παρατηρεί.Μήπως επειδή η ομορφιά του ανθρώπου είναι άνευ αντικειμένου στο ηθικό και πνευματικό δράμα του κόσμου?Ή επειδή η ομορφιά του ανθρώπου και δεν είναι ομορφιά,αλλά ασχήμια συγκρινόμενη με τη δική του πρωτότυπη ομορφιά?Ή και τα δύο??
Βελιμιροβιτς
