γνώρισε τον εαυτό σου

Όσο υπάρχουμε και αναπνέουμε,όσο κινούμαστε και δημιουργούμε είναι καλά.Νομίζουμε ότι θα ζούμε αιώνια,νομίζουμε ότι θα υπάρχουμε πάντοτε,νομίζουμε ότι έχουμε πιάσει το παπά απ΄τα γένια,ξέρουμε τι κάνουμε,πως βαδίζουμε,πως ενεργούμε,πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε.Ζούμε αυταπάτες,έχουμε ψευδαισθήσεις,έχουμε πλήρη άγνοια,παρ΄ότι γνωρίζουμε πολλά.Ψηλαφούμε το άγνωστο,κινούμαστε σχεδόν ως τυφλοί σε χώρους που νομίζουμε ότι τους έχουμε ξεψυρίσει,τους έχουμε γνωρίσει καλά,αλλά αμφιβάλλω αν έχουμε πετύχει κάτι,πέρα από το ότι βελτιώσαμε το καθημερινό τρόπο ζωής,όσο αυτό είναι εφικτό,αλλά καταστρέφουμε με άλματα ό,τι μας δόθηκε από το θεό να το διαχειριστούμε με σύνεση.Δώσαμε βάση στην υλική πλευρά της ζωής και αγνοήσαμε εντελώς τον εσωτερικό άνθρωπο.Κάπου ο Χριστός μίλησε για αυτό ξεκάθαρα,ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί,και υλικά αγαθά,δε ζει για να συνουσιάζεται,δε ζει για να κάνει διακοπές στα εξωτικά μέρη περιμένοντας πως και πως τη καλοκαιρινή του θερινή άδεια,δε ζει για να κατεβάζει τα ράφια των σουπερ μάρκετς από εκατοντάδες βλακείες,ούτε να ρημάζει τα μπιούτυ σόπς από τα κάθε είδους καλλυντικά.Ο άνθρωπος δεν είναι homo economicus,δεν ήλθε στη ζωή για να ξημεροβραδιάζει πότε ο dow jones ανεβαίνει ή κατεβαίνει,δεν ήλθε για να σβήνει τις ώρες του στις πράσινες τσόχες,ούτε να χάνει το χρόνο του πίνοντας ατέλιωτες ώρες το φραπέ του σε μια παραλία κοιτάζοντας πίσω από πανάκριβα μαύρα γυαλιά το τεκνό που έχει απλώσει τη κορμάρα του στην άμμο.Δεν είπα ότι δεν χρειάζονται,όταν υπάρχει μέτρο,δεν είπα ότι όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη για ξεκούραση,αλλά όταν αυτό γίνεται αυτοσκοπός εκεί χαλάει το πράμα.Έχουμε κάνει τα επουσιώδη ουσιώδη,έχουμε δώσει πρωτεραιότητα στις ανοησίες,στα ευτράπελα,στα ανούσια.Είναι σαν να έχουμε αποκλείσει μεγάλους ερμηνευτές σε μια μεγάλη παράσταση-εκδήλωση,και στη θέση τους βάλαμε να τραγουδούν οι πίθηκοι,οι μαιμούδες,τα άγρια και άφωνα της ζούγκλας.Αυτή η παράσταση-εκδήλωση είναι η ίδια η ζωή μας,ο καθένας έχει κάποιο ρόλο να παίξει,του έχει δοθεί να τον παίξει με τα προσόντα που διαθέτει όσο μπορεί καλύτερα,αντ΄αυτού κάνουμε πως δε το ξέρουμε,πως δε υπάρχει καμμιά εκδήλωση,και αυτοσχεδιάζουμε.Βάλαμε στο προσκήνιο πράγματα του παρασκηνίου,δώσαμε βήμα και λόγο στην αθλιότητα.Και ενώ ξέρουμε κατά βάθος τη βλακεία και το μάταιο,ενώ γνωρίζουμε ότι τελικά κάνουμε μια τρύπα στο νερό,δεν το βάζουμε κάτω,όλο και πιό πολύ καταποντιζόμαστε,όλο και περισσότερο βουλιάζουμε στην ανοησία,και στο ψέμα.Όλα όσα συμβαίνουν πάνω στη γη,είναι ψέμα,είναι μάταιο,είναι ψευδαίσθηση.Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει τίποτα όσο ο άνθρωπος σκεύτεται έτσι,δεν υπάρχει ούτε στο ελάχιστο να καταφέρουμε τίποτα αν δεν αλλάξουμε τρόπο σκέψης,αν δε συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε μηδέν,είμαστε κάτι λιγότερο κι από ένα κόκκο άμμου χωρίς τη ψυχή.Ό,τι αξίζει πάνω μας,ό,τι κουβαλάμε είναι αυτή και μόνο αυτή που έχει αξία,και οι πράξεις μας.Όλα όσα φτιάχνουμε,κατασκευάζουμε,δημιουργούμε,σκευτόμαστε,ό,τι βλέπουμε γύρω μας,ό,τι υπάρχει γύρω μας και πιο πέρα δεν αξίζει τίποτα σχεδόν,όλα μια μέρα θα διαλυθούν,όλα είναι ψευδαίσθηση,όλα όσα ακουμπάνε οι αισθήσεις μας δεν είναι παρά μια παρουσία ψεύτικη που θα παρέλθει.Η ουσία είμαστε ΄μεις,το μέσα μας,ο εσωτερικός άνθρωπος,αυτή είναι η μεγάλη μας περιουσία,αυτό είναι το δισάκι μας εκεί που θα πάμε.Το σώμα μας,είναι χώμα,κρέας,φρούτα,λαχανικά,σπόροι.Κοιτάξτε που πήγαν οι δυνατοί της γης,αυτοί που και μόνο να τους αντικρύσεις έπρεπε να πάρεις άδεια,έπρεπε να περάσεις 100 ασφάλειες,δεν υπάρχουν,που πήγε ο Χίτλερ,που πήγε ο Νέρωνας,που πήγε ο Στάλιν,που βρίσκεται ο Βενιζέλος άραγε,που βρίσκεται ο Μιττεράν,που άραγε ο λαοπρόβλητος Παπανδρέου πήγε,που διαβιεί ο Καραμανλής,που είναι ο Τζένκις Χάν,που κατοικοεδρεύει ο Ουάσιγκτον,από ποιό κορφοβούνι δίνει εντολές ο Κολοκοτρώνης,ποιό σαράι φιλοξενεί τον αιματοβαμένο Αλή Πασά των Ιωαννίνων,ποιό προεδρικό μέγαρο φιλοξενεί τον Ατατούρκ να του δώσω χαιρετίσματα.Πού θα πάμε σε λίγο καιρό όλοι εμείς,ή αυτοί που τώρα είναι(στη πραγματικότητα φαίνονται)παντοδύναμοι,σε χώρους πολιτικούς,θρησκευτικούς,οικονομικούς,κοινωνικούς,επιστημονικούς?Όλοι γνωρίζουμε,όλοι ξέρουμε αλλά έχουμε βάλει σαν τις στρουθοκάμηλους μέσα στην άμμο το κεφάλι.Πιστεύουμε ότι σε άλλους συμβαίνουν αυτά,και μόνο σε άλλους,εμάς δε μας αγγίζουν,δε πρόκειται να συμβεί τίποτα σε μας.Κούνια που μας κούναγε..,εκεί που νομίζεις,εκεί που πιστεύεις ότι δεν πρόκειται..και θα απολαμβάνεις ή θα ζεις μακάρια,τότε θα σου έλθει τέτοια κατραπακιά που δε θα ξέρεις από ποιό σημείο εκτοξεύτηκε.Κι αν νομίζεις ότι δεν σε άγγιξε εσένα..,περίμενε να συμβεί στους απογόνους σου,τίποτα δε μένει αναπάντητο,όλα έχουν τις απαντήσεις τους σε εύθετο και εύλογο χρόνο.Δημιουργούμε πληγές,καταστρέφουμε τη ζωή μας άσκοπα,και ότι κάνουμε παίρνουμε και το ανάλογο τίμημα στο κατάλληλο χρόνο.Κάποιοι λένε η άγνοια σκοτώνει,εγώ λέω και η γνώση σκοτώνει όταν δε τη χειρίζεσαι καλά,μάλιστα περισότερο σκοτώνει γιατί είναι η κορυφή,και αν ΄συ που λες ότι είσαι κορυφαίος δε χειρίζεσαι καλά το προσόν αυτό,η πτώση σου θα είναι περισσότερο δραματική,όσο πιο ψηλά είσαι η πτώση σου γίνεται περισσότερο καταστροφική.