Μέσα στον ορυμαγδό των αποκαλύψεων,των σκανδάλων,της σαπίλας,ακούγονται και κάποιες φωνές ρε παιδί μου ελπίδας,φωνές μοναχικές μεν,με βαρύτητα δε,άλλο να το λέει ένας απλός άγνωστος πολίτης κι άλλο ένας πολιτικός.Ευτυχώς υπάρχει ακόμη ειλικρίνεια,ευτυχώς ακόμη υπάρχουν άνθρωποι με συνείδηση,υπάρχουν υγιείς φωνές,που λένε τα πράγματα με το όνομά τους,ακόμα κι αν είναι σκληρά και πονάνε.Άκουσα σήμερα κάποιες δηλώσεις του Τατούλη,ομολογώ ότι παρηγορήθηκα ότι επιτέλους κάποιοι άνθρωποι έχουν το θάρρος και τη τιμιότητα να πούνε σκληρές αλήθειες,που όλοι τις λένε στα πηγαδάκια,όλοι τις συζητάνε αλλά κανείς δε έχει το σθένος να τις πει και δημόσια.Είναι παρήγορο ότι υπάρχουν και στο χώρο του Πασόκ άνθρωποι σαν τη Βάσω Παπανδρέου που φωνάζει αλλά δεν εισακούεται,όπως παλιότερα ο Χαραλαμπίδης,μια μορφή χαρισματική και φωνή πλούσια σε ιδέες..,που την έπνιξαν νωρίς…
