Αρχείο για Μαΐου 29th, 2008| Σελίδα ημερήσιου αρχείου

η σιωπή

Τη σιωπή την αγαπούσαν όλα τα μεγάλα πνεύματα,επειδή βαθιά αισθάνονταν την αλήθεια της λαικής παροιμίας,η μιλιά είναι ασήμι,η σιωπή είναι χρυσός.Κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος δοκίμασε επάνω στον εαυτό του,ότι ο ίδιος δεν είναι εκείνο που λέει για τον εαυτό του,αλλά εκείνο που αποσιωπά για τον εαυτό του.Όχι εκείνο το οποίο αποσιωπά επίτηδες,αλλά εκείνο που αποσιωπά αναγκαστικά,επειδή δεν μπορεί να το εκφράσει.Οι συζητήσεις μας μέσα στη παρέα είναι σαν το μικρό νόμισμα,με το οποίο εξαγοράζουμε τον εαυτό μας,όσο το μεγάλο νόμισμα παραμένει μέσα μας αφανέρωτο.Ή εμείς παρουσιαζόμαστε στην παρέα σαν μια επιπόλαια στιγμιαία φωτογραφία,όσο το πορτραίτο μας παραμένει μέσα μας,αφανέρωτο.Εξάλλου,όλα τα μεγάλα στοιχεία είναι σιωπηλά-ενώ ο ίδιος ο Θεός πιο σιωπηλός απ΄όλους-ενώ όλα τα μικρά πράγματα είναι πολύλογα.Γιατί είναι περίεργο τότε,λοιπόν,που όλα τα μεγάλα πνεύματα είναι σιωπηλά?

Ν.Βελιμίροβιτς

29 MAIOY 1453

Πότε άλλοτε δεν πόνεσε τον Έλληνα στο πέρασμα του αδηφάγου χρόνου όσο η πτώση της Πόλης.Όσα χρόνια κι αν περάσουν όσο κι αν προσπαθούν υστερόβουλα κάποιοι να μας σβήσουν τη μνήμη,ματαιοπονούν.Η Κωνσταντινούπολη είναι το σημείο αναφοράς μας,η πνευματική πρωτεύουσα των Ελλήνων,ο φάρος κάθε ορθόδοξου χριστιανού.Ακόμα και ένας Έλληνας να κατοικεί εκεί,τίποτα δε μπορεί να την κάνει κάτι άλλο,όσα πλήθη αλλόθρησκων κι αν συσσωρευτούν,όσοι αλλόγλωσσοι κι αν συχνάζουν,όσοι μιναρέδες και τζαμιά κι αν χτίζονται,ανέκαθεν κοσμοπολίτισσα ήταν.Σε εκείνον το τόπο μεγαλούργησε ο Έλληνας των αρχαίων χρόνων,ο Έλληνας της Ρωμαικής εποχής,ο Έλληνας στα χρόνια του Ηράκλειου,των Κομνηνών,της Μακεδονικής δυναστείας,ο Έλληνας του μεσαίωνα,και ύμνησε τον αληθινό Θεό.Η Πόλη αυτή είναι η κιβωτός του Ελληνισμού,όπως για το Ισραήλ η Ιερουσαλήμ,χωρίς αυτή τη Πόλη νοιώθουμε μισοί,κάτι μας λείπει,είμαστε ένα σώμα χωρίς πόδια.Το γνωρίζω ότι ξενίζει πολλούς,ξέρω ότι περισσότεροι χαμογελάνε,αυτά που λέω μοιάζουν γραφικά για ορισμένους,ειδικά από ανθρώπους που ανατράφηκαν και διαποτίστηκαν από τη δυτική σκέψη,το μικρόβιο εκείνο που μολύνει κατά καιρούς τον Έλληνα,απογυμνώνοντας τον από πολλά πράγματα που τον συνθέτουν.Σε εκείνα τα χώματα περπάτησαν οι ηγέτες μας πάνω από χίλια χρόνια,πνευματικοί και κοσμικοί,σ΄αυτή τη πόλη εκατομμύρια Ελλήνων μέσα στο χρόνο,έζησαν,εμπορεύτηκαν,δημιούργησαν,δεν είναι απλά μια πόλη του κόσμου,είναι η διαχρονική Πόλη των Ελλήνων.