Κων.Παλαιολόγος μια ηρωική και παράλληλα τραγική μορφή

Εκείνες τις κρίσιμες ώρες έμελλε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος να επωμιστεί ένα βάρος αβάσταχτο,είχε πάρει στα χέρια του τις τύχες του Ελληνισμού.Τιτάνιο έργο ανέλαβε,αγωνίστηκε αυτή η χαρισματική προσωπικότητα να συγκρατήσει την πλημμυρίδα των ισλαμιστών Οθωμανών,και να αποτρέψει την ολοκληρωτική κατάληψη της Ελλάδας.Απ΄το κάστρο του Μυστρά,εξόρμησε και σταδιακά εκδίωξε την πανσπερμία των Φράγκων που λυμαίνονταν από χρόνια την Πελοπόννησο.Τόνωσε το ηθικό των κατοίκων,στερέωσε και ενίσχυσε το ελληνικό αίσθημα του πληθυσμού όσο κανείς άλλος εκείνη τη περίοδο.Ήταν αγνός πατριώτης,ακούραστος και δραστήριος,μια μορφή με βαθύ το αίσθημα του Έλληνα.Νεαρός τότε,όταν βρισκόταν στο Μυστρά,τριαντάρης περίπου.Γεννήθηκε οκτώ Φεβρουαρίου το 1404,σε μια δύσκολη εποχή,όλα διαγράφονταν μαύρα σχεδόν,έβλεπε με πόνο ψυχής κομμάτι-κομμάτι,το παμφάγο στόμα των Οθωμανών να καταπίνει τους τόπους των Ελλήνων,η σημαία του ισλάμ κυμάτιζε σχεδόν παντού,δεν μπορούσε να κάνει και πολλά πράγματα χωρίς πόρους,βοήθεια και έμψυχο υλικό.Η ψυχολογία του κόσμου είχε καταβαραθρωθεί,τα πάθη και οι διενέξεις ενωτικών και ανθενωτικών ήταν στα ύψη,και αυτός πάλευε για το ακατόρθωτο.Τι θα μπορούσες να κάνεις,πως να αποτρέψεις κάθε λογής πλιατσικολόγους,αρνησίθρησκους,προδότες,εξομώτες,δοσίλογους,τυχοδιώκτες,γενίτσαρους,και το κυριώτερο , δικούς σου υποτίθεται,που αγωνίζεστε για τους ίδιους λόγους,και όμως παίζουν ύποπτα διπλά παιχνίδια..Χωρίς αυτούς οι Τούρκοι δε θα μπορούσαν ούτε τα στενά να περάσουν,μαζί με αυτούς οδήγησαν τον Ελληνισμό στη σκλαβιά,το σκοταδισμό,και φάγαν τις σάρκες του.Η κατάρα της φυλής ακολουθούσε στο κατόπι,φαγωμάρα,ασυνεννοησία,ποταπά πάθη πλουτισμού σε κρίσιμες ώρες,και όλοι να θέλουν να είναι αρχηγοί.Εν τω μεταξύ οι Οθωμανοί προέλαυναν,κατέκλυζαν τους τόπους,και κατέτρωγαν σταδιακά και την τελευταία..ικμάδα ελπίδας να αλλάξει το σκηνικό.Υποσχέσεις και βοήθεια πενιχρά,ουσιαστικά μείναν στα λόγια οι χριστιανοί της δύσης στη μεγάλη δοκιμασία του ελληνισμού.Ο νεαρός πρίγκηπας με βαθύ αίσθημα ευθύνης πήρε τα ηνία της τύχης της Πόλεως και των Ρωμιών στα χέρια του,σε στιγμές που όλα έδειχναν το αναπόφευκτο,κι όμως αυτός ο δραστήριος νεαρός δεν λύγισε,δεν πτοήθηκε,αγωνίστηκε ώς το τέλος σε μια άνιση μάχη,και πότισε με το αίμα του τις επάλξεις του Ελληνισμού.Από καιρό μιλούσαν για το τέλος,για μια προφητεία ότι Κωνσταντίνος θα έχανε την Πόλη όπως και ο ιδρυτής της,ο οποίος της έδωσε το όνομά του,και μητέρα θα είχε μιαν Ελένη..!Η μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Σέρβα πριγκίπισσα στη καταγωγή,Ελένη Δραγάτση και η ίδια..

Δημοσιεύθηκε στο: on Μάιος 22, 2008 at 11:48 μ.μ Σχόλια (0)

Μελίνα Κανά

Δημοσιεύθηκε στο: on at 8:25 π.μ. Σχόλια (0)

κι εδώ ασυδοσία

Θα ΄θελα να πω κάποιες σκέψεις για την είδηση περί της παιδοφιλίας που είναι παγκόσμιο αρνητικό φαινόμενο ,και που κυριαρχεί στα δελτία ειδήσεων και προκαλεί την δικαιολογημένη οργή του κόσμου.Νομίζω ότι υπάρχει και λιγάκι υποκρισία,και ας μην κρύβεται ο καθένας πίσω από γεγονότα και από το δάχτυλό του.Αυτό ξεκινάει από απλά πράγματα,και αν ήθελε πραγματικά η πολιτεία να προστατέψει την παιδική αθωότητα που βάναυσα κακοποιήται θα το έκανε.Βρίθει το διαδίκτυο από sites με σεξουαλικού διαστροφικού περιεχομένου,το ένα site παραπέμπει σε άλλο,και δεν υπάρχει ούτε έλεγχος,ούτε έστω προειδοποίηση,ή τέλος πάντων κάποιο κλείδωμα,δεν ξέρω πως,αυτά είναι τεχνικά θέματα που θ έπρεπε αυτόματα να ενεργοποιούνταν ώστε να μην μπορεί ο καθένας ή εν αγνοία του να μπει,ή να προειδοποιήται ότι το περιεχόμενο είναι απαγορευτικό και παράνομο.’Ετσι και να προειδοποιήται κάποιος,και να γνωρίζει ότι θα έχει κυρώσεις αν μπει.Δεν υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες,ασυδοσία όπως και έξω στο δρόμο που περπατάς και κινείσαι βασιλεύει.

Δημοσιεύθηκε στο: on at 8:09 π.μ. Σχόλια (0)

το χρέος

Εσύ το χρέος το ΄κανες

έφτιαξες δρόμους να διαβαίνω

απ΄τους καρπούς των κόπων σου

ρουφάω τους χυμούς και ξεδιψάω

μα απ΄το τάλαντο που μου΄δωσες,

ακόμα ένα το΄χω

να σ΄αντικρύσω δε μπορώ,αφού δεν έχω στόχο

είσαι ψηλά,και μακριά,σε χάνω κάθε τόσο

για να σε φτάσω εσένα εκεί,θα πρέπει να ματώσω,

και΄γω το θάρρος το΄χασα

μαζί μ΄αυτό τους δρόμους

εκείνους που μου χάραξες,

μ΄ένα φορτίο αβάσταχτο να κουβαλώ στους ώμους.

Δημοσιεύθηκε στο: on at 7:41 π.μ. Σχόλια (0)