Πατηρ Σαββας Αχιλλεως
Αυτόν τον ιερέα τον γνώρισα.Ήταν απόγευμα όταν πήγα εκεί που ιερουργούσε,αυτά που είδα είναι γεγονός ότι είναι εντυπωσιακά,και αυτά που θα πω είναι αλήθεια.Όταν άρχισε ο πατέρας Σάββας να ψαλμωδεί και να κάνει ευχές με τον εξορκισμό σε έναν νεαρό,θα πρέπει να ήταν περίπου 20 με 22 ετών,ο νεαρός αυτός άρχιζε να βγάζει παράξενες και πρωτάκουστες για μένα κραυγές.Ήταν κραυγές σαν στριγγλιές,κραυγές που αν τις άκουγε κάποιος σε μια διαμάχη κάπου θα ΄λεγε κανείς ότι το άτομο αυτό είναι πέρα για πέρα κάκιστο,μοχθηρό,και ψυχοπαθές.Κι όμως η κραυγή αυτή έβγαινε από έναν νεαρό που στο πρόσωπό του δεν μπορούσες να διακρίνεις τέτοια πάθη.Κυριολεκτικά ούρλιαζε,και έβριζε χυδαία,ιερέα και όποιον άγιο ο πατέρας Σάββας επικαλούνταν τη στιγμή εκείνη.Εντυπωσιάστηκα ὀταν ο άγιος αυτός άνθρωπος επικαλέστηκε την αγία Παρασκευή,εκείνη τη στιγμή μια πανάσχημη κραυγή ζώου-ναι ζώου-ακούστηκε να βρίζει την αγία αυτή.Η κραυγή αυτή προερχόταν από μια γυναίκα μέσα στο εκκλησίασμα,και σε όλη τη διάρκεια του εξορκισμού βεβαίως άκουγε κανείς όλων των ειδών τις φωνές,κραυγές,στριγγλιές.Οι περισσότερες φωνές που άκουγα ήταν ζώων,ερπετών,και πτηνών,γαιδάρου,κατσικιού,φιδιού κλπ.Γεγονός είναι ότι σοκαρίστηκα σε μιά στιγμή,βλέποντας δίπλα σε μένα ένας κύριος εντελώς ξαφνικά να βγάζει αφρούς από το στόμα,και μάλιστα φορούσε και σταυρό στο στήθος…,σκέφτηκα κάποια στιγμή μέσα μου,θεέ μου μη πάθω κι εγώ το ίδιο,πως γίνεται εντελώς ξαφνικά αυτός δίπλα μου να παθαίνει αυτό το πράγμα.Είχα όμως μια βαθιά εμπιστοσύνη και σιγουριά στον ιερέα αυτόν,και πίστευα ότι ο θεός με προστατεύει εκείνη τη στιγμή ότι κι αν βλέπω,και ακούω.Όταν ο ιερέας ράντιζε με αγιασμό τον νεαρό εκείνος φώναζε ή μάλλον μια παράξενη φωνή από μέσα του φώναζε ”τράγο με καίς”,”τραγόπαπα με τσουρουφλάς”,”σταμάτα δεν αντέχω,μη με πιέζεις”,”άσε με λίγο ακόμα να μείνω τραγόπαπα”,”άσε με λίγο ακόμα μ΄αρέσει εδώ” κλπ.Ο πατέρας Σάββας απτόητος, με την επίκληση του ονόματος του Χριστού τον κάλεσε να βγεί έξω από το παιδί αυτό,και ακουμπόντας την ιερή εικόνα της Παναγίας στο στήθος του νεαρού ακούστηκε μια δυνατή πανάθλια και άγρια κραυγή ”βγαίνωωω”,η οποία βγήκε από το νεαρό,τραντάζοντας και χτυπώντας πέρα δώθε το κορμί του.Λίγες σταγόνες αίμα με την ”έξοδο του δαιμονίου” είδα με τα μάτια μου να τρέχουν από το μέτωπό του.Όλοι φώναζαν ”θαύμα-θαύμα”,όμως ο ιερέας αυτός τους καθησύχασε, και τους πρότεινε απλά να πιστεύουν και να δοξάζουν το όνομα του Ιησού Χριστού.
