η πόρνη

Στο δρόμο καθώς πήγαινα

συνάντησα μια πόρνη

λουλούδια είχε στα μαλλιά

κορμοστασιά με τόλμη

στάθηκε ΄λίγο να μου πει

πώς είναι η ζωή της

γιατί το βούρκο επέλεξε

την αγανάκτησή της.

Φίλε η ζωή με πέταξε

πολύ νωρίς στο δρόμο

μακριά απ’ του κόσμου τη χαρά

ενάντια στο νόμο,

μου είπε πιές απ΄το νερό

τ’ απόβλητο που χύνουν

να σβήσω εκεί τη δίψα μου

αυτό,που δεν το πίνουν

ήταν γλυφό στο στόμα μου

φαρμάκι στη καρδιά μου

βελόνα στο κορμάκι μου

πληγή στα όνειρά μου.

Φίλε,εγώ που πάτησα

στη λάσπη και στο χώμα

γνώρισα τι θα πει ζωή

και πως μυρίζει η βρώμα,

πως τέχνη είναι να επιζείς

για να μη γίνεις πτώμα.