Βίκυ Λέανδρος

Αναμνήσεις..

οι όσιοι είναι στον ουρανό

Δεν υπάρχουν μόνο οι ροζ στιγμές στους ναούς του Ιπποκράτη που αναδεικνύονται τελευταία περίτρανα επειδή γαργαλάει τις αισθήσεις λες και μόνο εκεί γίνονται παρεκκλίσεις,υπάρχουν και η αυταπάρνηση και η συλλογική δουλειά,σε αντίξοες συνθήκες παρέα με ιούς και νοσηρό,νοσηρότατο περιβάλλον.

Εύκολα χάνεσαι αν δε ξέρεις το δρόμο

Επέμενε η μικρή,θέλω να δω τον Ρώμα!Βρε καλή μου,βρε χρυσή μου αυτό που παίζει δεν είναι για σένα,απευθύνεται σε μεγάλους,δε θα γελάσεις,δε θα γελάσουμε..Έχει κάποιο άλλο κάπου στην Αλεξάνδρας,με κάποιους συμπέθερους που θα κάνουμε απ΄την Αλβανία,δεν πάμε εκεί για να γελάσουμε?Μα και στην Αποθήκη αν πάμε Σάββατο έχει κάποιον που κρατάει ένα σεσουάρ στα χέρια του αλλά δεν είναι αυτός ο δολοφόνος,και στο υπόσχομαι θα γελάσουμε πολύ,δεν πάμε εκεί?Όχι επέμενε,θέλω Ρώμα..Εντάξει,Ρώμα θέλεις, Χάρη Ρώμα θα υποστείς!Ευτυχώς που δεν ζήτησε Ρέμο,ή Ρώμη που θα στοίχιζε μια μικρή περιουσία..Τί ταλαιπωρία κι αυτή να σε κάνει να περιμένεις το βάσανό σου,αφού όσο κρατούσε η μέρα έδινε υποσχέσεις,να περνάνε οι ώρες πότε στο fnac για χάζι,πότε σε ένα σουβλατζίδικο,πότε σε ένα καφέ,πότε σε μια αποθήκη Κινέζικη με ρούχα στη Μενάνδρου,και πότε στις μυρωδιές της ανατολής ανάμεσα σε ασιάτες.Τί ήθελα εγώ εκεί,πώς βρέθηκε το σώμα μου σε  ένα χώρο τέτοιο δε ξέρω,ίσως ήθελε να μου δείξει πόσο ευάλωτος είσαι άνθρωπε,πόσο εύκολα μπορείς να παρεκκλίνεις από τον στόχο σου,και ότι η ζωή δε τα φέρνει έτσι όπως εσύ επιθυμείς στο τέλος.Εγώ ήθελα να γελάσω,να παίξω,να περπατήσω αμέριμνα,τελικά και στον αμέριμνο με μέριμνα η παράσταση αρχίζει..Τίποτα δεν είναι χωρίς σκοπό,πάρε κι αυτό,πάρε και το άλλο,αρκεί να μπορείς να το δεις και να κερδίσεις κάτι απ΄αυτό,γιατί σημασία έχει όταν θα βγαίνεις από την όποιαδήποτε παράσταση,είτε είναι θεατρική είτε είναι της ζωής να απομακρύνεσαι με κέρδος..Εύκολα χάνεσαι αν δεν ξέρεις το δρόμο,ειδικά όταν η νύχτα βγάζει τα πέπλα της,και εγώ ήξερα να βγω απ΄της νύχτας τις παγίδες γιατί είχα μάθει το ρεφρέν κάποιου να τραγουδάει το ”όποιος νύχτα περπατεί λάσπες και σκατά πατεί”.Δες κι αυτό μικρή μου,δες και το άλλο ωσότου ο Ρώμας βγει στη σκηνή,πάντα το φως να ακολουθείς,εκεί που υπάρχουν φώτα να πηγαίνεις,εκεί που βλέπεις ανθρώπους να κινήσαι,γιατί εύκολα χάνεις το δρόμο ακόμα κι αν είσαι σε κοσμικό μέρος με ωραίους τύπους στου Ψυρρή.Επιτέλους έφτασε η ώρα,αφού πρώτα έπεσε το βλέμμα στον ιερό βράχο και σε ένα φεγγάρι απόμακρο να μου λέει χαιρέκακα τί σου ΄χω εγώ απόψε..Τέσσερα πρόσωπα έδωσαν ρεσιτάλ στη ψυχή μου,τι κι αυτοί δεν το κατάλαβαν,να μου ξεδιπλώνουν διάπλατα τον κόσμο γύρω μου,εκείνον τον κόσμο τον γνώριμο,με τις πολλές πτυχές του ρούχου που μας αναγκάζει η ίδια η ζωή  να φοράμε.Πάρε κι αυτό μαλάκα,πάρε και το άλλο που ήθελες βλάκα να γελάσεις κιόλας,με σένα!Εσύ είσαι και παλιάτσος και περιφρονημένος,εσύ και ο μικρός αδελφός του το λαμόγιο,εσύ και ο σοφός βλάκας που έδωσε τη ζωή του για να σώσει ένα σκυλί,και στο τέλος βρέθηκε εκείνος κάτω από τις ρόδες.Ποιός είχε δίκιο,η αξεπέραστη γριά η οποία ξετσίπωτα  είχε πιάσει το νόημα της σκοτεινιάς μας και μας το υπενθύμιζε κάθε τόσο,ή ο σοφός βλάκας που έδινε μηνύματα αισιοδοξίας πότε από στίχους του Σαββόπουλου αλλά και με τη κορυφαία πράξη του να αφήσει να χαθεί η ζωή του για ένα ζώο?Άψογοι όλοι τους,ερμηνείες που άγγιζαν το τέλειο,ο περιφρονημένος,ο σοφός βλάκας,ο μικρός αδελφός,το λαμόγιο,ο πατέρας,η δασκάλα,η λεσβία,ο γκέι,ο φασίστας,ο ρηχός  αντιεξουσιαστής,η σύζυγος,η πουτάνα,η ονειροπαρμένη συνδικαλίστρια,είμαστε εγώ,εσύ,όλοι εμείς,φέτες του ίδιου ψωμιού και απ΄το ίδιο διαβρωμένο φύραμα.Συναρπαστικό δίδαγμα η χθεσινή μέρα,γέλασα τελικά,και γέλασα πολύ,γελάσαμε και αυτοσαρκάστηκα, γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο,γιατί η ζωή μας στη γη είναι μια νύχτα,και στα στενά της υπάρχουν και κάποια μικρά φώτα να μας δείχνουν το δρόμο της επιστροφής..

Στέφανος Βορδώνης

Φαίνεται είναι άγγελος…

Φαίνεται είναι άγγελος και πήρε τα μυαλά μου

αφού αγίους κι εκκλησιές θωρώ στα όνειρά μου

μα είσαι  δεν είσαι άγγελος δε θέλω να το μάθω..

μ΄αρκεί που στην αγάπη σου τα όνειρά μου πλάθω!

Εσύ Θεέ τσ΄αγγέλους σου που πάντα τους προσέχεις

θέλω κι εκείνη π΄αγαπώ το ίδιο να την έχεις!

Εσύ Θεέ  τσ΄αγγέλους σου που  πάντα προφυλάζεις

ισάξια και πιό πολύ εκείνη-εκείνη να κοιτάζεις!

Στα τόσ΄αστέρια τ΄ουρανού η λάμψη ενός διαφέρει

κι αντί γι΄αυτ΄όνειρεύομαι ένας Θεός το ξέρει

όσα κι ας έχεις βάσανα Θεέ μου για αυτή κρατήσει,

δώσ΄τα σε μένα μην τη δω ποτέ της να δακρύσει!

Δάκρυ μη βγει στα μάτια σου αν κάποτε με χάσεις,

γιατί θα νοιώθω ένοχος που σ΄έκανα να κλάψεις!

Όλα σε σένα τα΄δωσα καρδιά ψυχή και σώμα,

τί άλλο πιό για να πιστείς πρέπει να κάνω ακόμα!

Κάτσε και δες τί ήσουνα πρωτού να με γνωρίσεις

λουλούδι που μαραίνεται και σ΄έκανα ν΄ανθίσεις!

Μοιάζω αετού απού πετά μα αντί να φτερουγίζω

εχάρισα σου τα φτερά και τώρα στραταρίζω!

Ξέχασες  κοπελιά μου ό,τι έκανα στο παρελθόν για σένα,

κι ‘ομως πετάς με τα φτερά που σου΄χω εγώ δοσμένα!

Της προδοσίας οι πληγές αιμορραγούν στο σώμα,

κι έχεις το θράσος και ρωτάς αν σ΄αγαπάω ακόμα…?

εκεί θα βρίσκεται ο Χριστός

Δεν νοείται χριστιανός και να είναι πλούσιος,δεν μπορείς εσύ να έχεις πλούσιο το τραπέζι σου και την ίδια ώρα κάποιος δίπλα σου να πεθαίνει.Δεν μπορείς εσύ να λες είμαι χριστιανός τηρώ τις εντολές του Θεού και να υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν νερό να πιούνε,και ψωμί να φάνε.Όποιος πιστεύει ότι βαδίζει καλά όντας πλούσιος είναι μακράν της Βασιλείας των Ουρανών.Ο πλούτος είναι καλός όταν αποκτιέται με κόπο και γύρω σου οι άλλοι ευημερούν,ούτε το ένα ισχύει μα ούτε το άλλο.Πλούτος με δίκαιο  κόπο δεν υπάρχει,ο πλούτος,ο υπέρμετρος πλούτος είναι προ’ι’όν αδικίας,και η ευημερία γύρω μας είναι ψέμα,λίγοι ευημερούν και οι περισσότεροι αργοπεθαίνουν.Πώς γίνεται να λες εγώ κόπιασα για να έχω αυτό ή εκείνο όταν ξέρεις ότι αυτό είναι υποκρισία,κοιτάξου στο καθρέφτη και αναλογίσου τί λες.Ναι κόπιασες δεν αντιλέγω,αλλά κόπιασες σε όλη τη ζωή σου κλέβοντας και κάνοντας μικρό ή μεγαλοαπατεωνιές δικαιολογώντας τον εαυτό σου κάθε φορά ότι το κάνεις για να επιζήσεις,και να αποκαταστήσεις τα παιδιά σου,να βρουν τα παιδιά σου κάτι από σένα.Συσσωρεύεις πλούτο νομίζοντας ή πιστεύοντας ότι έτσι προβλέπεις,ότι έτσι εξασφαλίζεις το μέλλον το δικό σου και των παιδιών σου.Αλλά το μέλλον είναι άδηλο,το μέλλον το φτιάχνουμε εμείς λες,αλλά ο πλούτος σου δεν σου εγγυάται τη συνέχεια,απλά σου δίνει την ψευδαίσθηση της συνέχειας.Για αυτόν που πιστεύει στον Χριστό,η συνέχεια είναι ο αγαθός πλούτος που συσσωρεύει μέσα του,αυτός ο πλούτος παρέχει εγγύηση,γιατί με αυτόν πορεύεσαι με ασφάλεια ως το τέλος της πρόσκαιρης ζωής σου,και κυρίως με αυτόν τον πλούτο εξασφαλίζεις τη συνέχεια για το μετά.Όσα κι αν μαζεύεις,δεν σου εξασφαλίζουν τη ζωή σου,ούτε το μέλλον των παιδιών σου,ούτε τη συνέχεια όταν κλείσεις τα μάτια σου για πάντα.Μπορεί να ικανοποιείς τα θέλω σου,μπορεί να καμαρώνεις για την ευπορία σου,μπορεί να χαίρεσαι τη ζωή και τις μικροχαρές της αλλά είναι ψευδαισθήσεις,γιατί ταίζεις μόνο το σώμα και τη σάρκα σου,ενώ η ψυχή σου πεινάει.Αυτήν μονίμως την έχεις στην πείνα,συνέχεια σου κρούει τον κώδωνα,θέλω κι εγώ να φάω σου λέει,και εσύ αντί να της δίνεις να φάει την νεκρώνεις σιγά-σιγά.Αποστεώνεται σταδιακά μέχρι που πεθαίνει,και όταν πεθαίνει δεν φεύγει μόνη της,αλλά συμπαρασύρει και αυτό που εσύ μια ζωή τάιζες,γιατί η ψυχή δεν τρέφεται ούτε ικανοποιείται με πλούτο,χρήμα,φαγητό,αντικείμενα,αλλά με τον Λόγο.Τον Λόγο όμως τον αγνοείς,ο Λόγος για σένα σου υπόσχεται αυτά που δεν είδες και  έχεις αισθανθεί τη γλύκα όταν σε επισκέπτεται στην αναζήτησή σου,ο Λόγος σου φωνάζει καθημερινά να πιστεύεις και να ελπίζεις σε αυτόν που απλά τον ακούς,τον αφουγκράζεσαι,σε γαληνεύει,μα δεν τον βλέπεις,αλλά ξέρεις απ΄τη πείρα σου ότι είναι αξιόπιστος γιατί σου δείχνει δρόμο εγγυημένο,και κυρίως σου δείχνει την μόνη αλήθεια που υπάρχει.Εμείς για να πιστέψουμε θέλουμε να τον δούμε με τα μάτια μας,να συνομιλήσουμε μαζί του πρόσωπο με πρόσωπο,τί κάνεις,πώς είσαι,καλά,κάτσε να σου κάνω το τραπέζι,κάνε μου και κάποιο μεγάλο θαύμα να σε διαφημίσω τώρα που σε έχω και μου ..εξασφάλισες την αιώνια ζωή με το να με επισκεφθείς!!Τέτοια θέλουμε οι άνθρωποι για να ικανοποιούμε την περιέργεια που μας διακρίνει,κι όχι γιατί πιστεύουμε σε Εκείνον,αυτό δεν θα γίνει ποτέ όσο κάνουμε το δικό μας θέλημα ικανοποιώντας τα πάθη μας,και όσο φοράμε τούτο το φθαρτό σώμα,γιατί είπε έναν λόγο στον Θωμά,μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες.Ο Λόγος μας μιλάει συνέχεια,όχι πρόσωπο με πρόσωπο αλλά μέσα στις καρδιές μας,και όταν δεν τον ακούμε μας αφήνει..να πορευόμαστε ανάλογα με τα επιτηδεύματα των καρδιών μας(ψαλ.80,12),και τα αποτελέσματα στη ζωή μας και γύρω μας τα βλέπουμε..Η πείνα εξαντλεί τον άνθρωπο,και ο άνθρωπος συνέχεια πεινάει.Πεινάει όχι μόνο για να συντηρήσει το σώμα,αλλά να ικανοποιήσει και τις αισθήσεις του,και αυτή η πείνα δεν έχει τελειωμό,ας τα’ί’σουμε και τον εαυτό μας που πεινάει και δεν είναι άλλος από αυτόν που είναι πλησιέστερα σε μας,την ψυχή μας και τον πλησίον μας.Ας κάνουμε όλοι μας αυτοέλεγχο έστω κι αργά τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές και μας το υπενθυμίζουν,και ας σκεφτούμε εκείνο το παιδί που σερνόταν στην έρημο της ζωή μας και πίσω ακολουθούσε ο γύπας.Γιατί δίπλα σε αυτό το παιδί και κάθε πονεμένο θα βρίσκεται ο Χριστός για να μην έχουμε καμμιά δικαιολογία όταν θα έλθει,και όχι στα λουκούλλεια γεύματα και τους ανώφελους στολισμούς των σπιτιών μας τα Χριστούγεννα.Και θα λογοδοτήσουμε όλοι που δεν το βοηθήσαμε,ενώ εμείς καλοτρώγαμε στα βαριά στολισμένα πλουσιόσπιτά μας και στη βολή μας.

Εμπειροτέχνες

Όσο βαθιά ειν΄η θάλασσα..

ιστορικό γεγονός για την Ευρώπη

Και ενώ οι Ελλάδα ομφαλοσκοπεί,και ενώ την πνίγουν τα χρέη,και ενώ προσπαθεί η ηγεσία της να τακτοποιήσει μια νοσηρή και άρρωστη κατάσταση πραγμάτων,η Ευρώπη δεν την περιμένει,προχωράει.Η Ευρώπη έκανε ένα μεγάλο άλμα;δε θα το ΄λεγα,βήμα αγγίζει καλύτερα την πραγματικότητα,να εκλέξει για πρώτη φορά ηγεσία.Θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της που συνολικά η Ευρώπη θα έχει μια κοινή φωνή,αυτό δεν το συνειδητοποιούμε σήμερα,αλλά στη συνέχεια θα καταλάβουμε πόση σημασία θα έχει για όλους μας.Τώρα δε θα έχουν παράπονο οι Αμερικανοί  όταν θα θέλουν να τηλεφωνήσουν στην Ευρώπη να μην  ξέρουν με ποιούς  και με ποιόν να συνεννοηθούν,θα υπάρχει κάποιος να σηκώσει το τηλέφωνο και με υπευθυνότητα να απαντήσει.Τώρα αν η Ευρώπη έβαλε έναν άγνωστο Ευρωπαίο ”μαριονέττα” των μεγάλων και τοποθετώντας μια Βρετανίδα για να κρατήσει ισορροπίες πέρα απ΄την Μάγχη είναι ένα ζήτημα,πάντως είναι ένα βήμα μπροστά.Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι η στάση της Ευρώπης σε σχέση με την Τουρκία,ο Herman Van Rompuy είχε δηλώσει σαφέστατα κάποτε συγκεκριμένα το 2004 ότι ”η Τουρκία ποτέ δεν θα ενταχθεί στην Ευρωπα’ι’κή Ένωση,γιατί όπως είπε δεν αποτελεί μέρος της Ευρώπης και δεν θα είναι ποτέ μέρος της Ευρώπης”.Είχε πει και άλλα πολλά που δεν είναι ευχάριστα ούτε για τους Τούρκους ούτε για όλους εκείνους που χτίζουν μια Ευρώπη διαφορετική.Τώρα που βρίσκεται στην ηγεσία της θα συνεχίζει να κρατά την ίδια στάση ή θα προτιμούσε να μην είχε πει ποτέ εκείνα τα σκληρά λόγια και θα τραυλίζει από σήμερα?

Τζ.Πανούσης-Αλ.Ιωαννίδης

Θεέ μου μεγαλοδύναμε..

οι σύμβουλοί μας

Να μη μπορώ να θυμηθώ τί έφαγα χθες,παράξενο πράγμα!Αν προχθές πλήρωσα την κλήση,αν χθες αγόρασα το σακκάκι και προχθές τη γραβάτα,δε θυμάμαι..Κακό πράγμα να ξεχνάς,πολύ κακό να είσαι αμνήμων,μια τέτοια διαταραχή του μυαλού σε βάζει σε μπελάδες.Ο άνθρωπος έχει διαθέσιμους τρεις βασικούς συμβούλους,το κεφάλι του,την κοιλιά του,και το ευαίσθητο σημείο που εφαρμόζουν τα πόδια στον κορμό του.Ένας είναι ο κορυφαίος σύμβουλος και το γνωρίζουμε όλοι,αλλά πολλοί πάρα πολλοί από μας δεν τον ακούμε,και πόσο μάλλον αν αυτά που μας λέει και υποδεικνύει τα ξεχνάμε!Κακόμοιρο κεφάλι πόσο δίκιο  έχεις όταν μας τα λες και ξαναλές και εμείς του κάκου,κάνουμε ..του κεφαλιού μας!Το τραγικό με αυτούς που δεν συμβουλεύονται το μυαλό τους,και έχουν και το ελάττωμα να ξεχνάνε λες και έχουν αλτσχάιμερ,είναι ότι παρέχουν ένα πολύ καλό εργαλείο στους πολιτικούς και όχι μόνο σε αυτούς,το οποίο  αξιοποιούν τον κατάλληλο χρόνο που κρίνουν αυτοί.Γιατί αν είσαι άμυαλος,ανους,ανόητος,ασύνετος-όπως σ΄αρέσει πες το-και αμνήμων,γίνεσαι ένα πολύ καλό εργαλείο για εκείνον που είναι πονηρός,και που οι προθέσεις του δεν είναι αγαθές αφού είναι πονηρός,αυτός προκειμένου να ικανοποιήσει τα θέλω του δεν τον νοιάζει αν στη πορεία του βλάψει εσένα ή και περισσότερους.Εδώ σε θέλω μάστορα να δείξεις την τέχνη σου,το πώς θα διαφύγεις τις παγίδες που ενδεχομένως θα συναντήσεις στο διάβα σου,και ο σύμβουλός σου είναι ένας και εν μέρει  αξιόπιστος,και αυτός είναι ο νους.Άλλα θα πει κάποιος έχει γκαραντί  αξιοπιστία συμβούλου  η κεφαλή σου,και αν δεν είναι πώς το διαχειρίζεσαι?Από τους άλλους δύο προτιμητέος ο πρώτος,αρκεί να μην σου έχει σαλέψει,γιατί αν συμβαίνει κάτι τέτοιο ζήτω που καήκαμε,δεν το αντιλαμβάνεσαι,νομίζεις ότι η κεφαλή σου είναι στη θέση της και το μυαλό ξουράφι,αλλά δεν είναι..Και τί γίνεται μετά,πώς και με ποιόν σύμβουλο θα συναλλάσσεσαι,να σε βγάζει απ΄τ΄αδιέξοδά σου,τα προβλήματα που σου προκύπτουν?Να συναλλαχθείς με τους άλλους δύο σώθηκες,αν ρωτήσεις σε καιρό πείνας κοιλιά μου τί να κάνω,γίνεσαι ένα με τη κοιλιά σου,μια κατσαρόλα φαγητό γιαχνί κρέας,γίνεσαι πουρές με κεφτέδες και όλη η ζωή σου περιστρέφεται γύρω από ένα πιάτο με φαγητό που το κυνηγάς ή το γλύφεις και ποτέ δε χορταίνεις.Αν πάλι συναλλαχθείς με τον έτερο σύμβουλο εκεί έχεις κλείσει ως άνθρωπος,έχεις ανοίξει διάπλατα τις πύλες της κολάσεως και εισέρχεσαι μέσα να συναντήσεις τον δαίμονα της λαγνείας με τη συνοδεία του.Αλλά και ο νους σχετικό είναι ώς προς την αξιοπιστία του αν συνοδεύεται με αυλικούς την αμνημοσύνη,την έπαρση,την απληστία,τα πάθη σου,εδώ καλό είναι να προσερχόμαστε στον Θεό ταπεινά με πολύ προσευχή να μας έχει καλά,ισορροπημένους και να τα έχουμε τετρακόσια,ο Θεός όταν είναι για το καλό μας ό,τι του ζητάμε το δίνει στο καιρό του,και ποτέ δεν ικανοποιεί αιτήματα που ικανοποιούν τα πάθη μας.Άλλοι επειδή βιάζονται  θέλουν εδώ και τώρα αποτελέσματα δραστικά,τρέχουν σε καταστήματα υγιεινής διατροφής,αθλούνται να βελτιώσουν την κράση τους ή μήπως βρουν ενισχυτικά μνήμης,άλλοι συμβουλεύονται άλλους άσχετους για αυτούς,άλλοι τρέχουν στους ψυχολόγους και ψυχιάτρους να τους τα τακτοποιήσουν μέσα τους, άλλοι παραδέρνουν μόνοι σκοντάφτοντας διαρκώς στα αλλεπάλληλα λάθη τους,κι άλλοι κάνουν συνδυασμούς όλων των προαναφερθέντων.

o γάιδαρος του ψαρά

Άνω Χώρα-Κάτω Χώρα για ψαριά μη ψάχνεις τώρα..